امکان‌سنجی تبدیل روش استخراج سطحی به زیرزمینی در معادن سنگ ساختمانی (مطالعه موردی: معدن سنگ ساختمانی کپیول)

نویسندگان

1 دانشجو کارشناسی ارشد استخراج مهندسی معدن؛ دانشگاه صنعتی شاهرود

2 دانشیار دانشکده مهندسی معدن نفت و ژئوفیزیک؛ دانشگاه صنعتی شاهرود

3 استاد دانشکده مهندسی معدن نفت و ژئوفیزیک؛ دانشگاه صنعتی شاهرود

doi
10.22044/tuse.2025.15405.1494
چکیده

منابع سنگ ساختمانی یکی از منابع درآمدزا در هر کشوری محسوب می‌شوند. تمامی معادن سنگ ساختمانی موجود در ایران به صورت روباز استخراج می‌شوند. مشکلات و آلودگی‌های زیست‌محیطی معادن روباز از یک طرف و عمیق شدن این معادن، هزینه‌های زیاد باطله‌برداری و محدود بودن ذخایر سطحی، از مهم‌ترین عوامل حرکت به سوی استخراج زیرزمینی ذخایر سنگ ساختمانی است. روش‌های استخراج زیرزمینی ذخایر سنگ ساختمانی باعث کاهش مشکلات و آسیب‌های زیست‌محیطی، کاهش هزینه‌های باطلهبرداری و تولید محصول با کیفیت می‌شوند. هدف از این تحقیق، امکان‌سنجی کاربرد روش معدنکاری زیرزمینی در معادن سنگ ساختمانی با روباره زیاد است. در این مقاله، امکان‌سنجی کاربرد روش معدنکاری روباز و زیرزمینی برای معادن سنگ ساختمانی کپیول انجام شده است. نتایج امکان‌سنجی حاکی از آن است که نرخ بازده داخلی برای روش استخراج روباز برابر 50/15 درصد و برای روش استخراج زیرزمینی 60 /29 درصد است که نشان می‌دهد از لحاظ اقتصادی روش استخراج زیرزمینی نسبت به روش استخراج روباز ارجحیت دارد. همچنین آزمون تحلیل حساسیت برای سه پارامتر درآمد فروش، دارایی‌های ثابت و هزینه‌های عملیاتی نیز انجام شده است که نشان می دهد که با کاهش 20 درصدی درآمد فروش سنگ و افزایش 20 درصدی هزینه‌های سرمایه‌گذاری و هزینه‌های عملیاتی، هنوز طرح استخراج به روش زیرزمینی در معدن مورد مطالعه از لحاظ اقتصادی توجیه‌پذیر خواهد بود