الگوی علی روابط بین باورهای معرفتشناختی و مهارتهای مطالعه بر عملکرد تحصیلی: نقش واسطهای خودکارآمدی تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجو دکتری گروه روان شناسی تربیتی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، آذریجان شرقی، ایران
2 دانشیار گروه روان شناسی تربیتی دانشگاه ارومیه، آذریجان غربی، ایران
3 دانشیار گروه روان شناسی تربیتی دانشگاه ارومیه، آذریجان غربی، ایران
doi
10.22054/jep.2020.38743.2538چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی الگوی علی روابط بین باورهای معرفتشناختی و مهارتهای مطالعه بر عملکرد تحصیلی دانشآموزان با نقش واسطهای خودکارآمدی تحصیلی انجام گرفت. روش اجرای این پژوهش توصیفی (غیرآزمایشی) و طرح پژوهش، همبستگی و از نوع معادلات ساختاری بود. کلیه دانشآموزان دوره متوسطه اول شهر ارومیه در سال تحصیلی 95-94 جامعه آماری این پژوهش را تشکیل میدادند. روش نمونهگیری، تصادفی خوشهای چندمرحلهای بود و برای تعیین حجم نمونه، برای هر زیرمتغیر 20 نمونه در نظر گرفته شد و در کل 350 نفر بهعنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از مقیاس خودکارآمدی تحصیلی پاتریک، هیکس و رایان (1997)، مقیاس باورهای معرفتشناختی شومر (1991)، مقیاس مهارتهای مطالعه کانگاس (2009) و برای سنجش عملکرد تحصیلی دانشآموزان از میانگین نمرات دانشآموزان در نیمسال اول سال تحصیلی 95-94 استفاده شد. در مطالعه حاضر از روش آماری مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که مهارتهای مطالعه و خودکارآمدی تحصیلی بهصورت مستقیم بر عملکرد تحصیلی دانشآموزان تأثیر میگذارند. همچنین مهارتهای مطالعه و باورهای معرفتشناختی بهصورت غیرمستقیم و از طریق خودکارآمدی تحصیلی بر عملکرد تحصیلی دانشآموزان تأثیر میگذارند. در این پژوهش تأثیر مستقیم باورهای معرفتشناختی بر عملکرد تحصیلی دانشآموزان تأیید نشد. نتایج پژوهش حاضر از نقش واسطهای خودکارآمدی تحصیلی در روابط علی باورهای معرفتشناختی و مهارتهای مطالعه با عملکرد تحصیلی حمایت میکند.