مدل‌سازی پویا و تحلیل حساسیت سیستم حفاری مکانیزه تمام مقطع جهت مدیریت پروژه‌های تونلی

نویسندگان

1 مدیر برنامه‌ریزی و کنترل پروژه؛ پروژه خط 2 و 3 قطار شهری شیراز

2 مسوول پیمان و رسیدگی؛ پروژه خط 2 قطار شهری شیراز

3 مسوول فنی؛ پروژه خط 2 قطار شهری شیراز

doi
10.22044/tuse.2022.11226.1430
چکیده

امروزه استفاده از ماشین‌های حفاری مکانیزه تمام مقطع به‌منظور حفاری تونل‌های طویل و تحت شرایط زمین‌شناسی مختلف گسترش زیادی پیداکرده است. از طرفی در پروژه‌های تونلی و بخصوص پروژه‌های مترویی وضعیت حفاری مکانیزه به دلیل زمان‌بر بودن و هزینه بالا تعیین‌کننده راهبرد اصلی پروژه است. در این تحقیق با بهره‌گیری از رویکرد سیستمی به بررسی ارتباط پویای عوامل متعدد تأثیرگذار بر حفاری مکانیزه در پروژه‌های تونلی پرداخته ‌شده است.این مدل شامل سه زیرسیستم تولید قطعات بتنی پیش‌ساخته کارخانه سگمنت، حفاری مکانیزه توسط دستگاه حفاری مکانیزه تمام مقطع و روند تخلیه مواد حاصل از حفاری در نظر گرفته‌شده و از داده‌های به‌دست‌آمده از دو دستگاه TBM در یک دوره 3 ساله استفاده ‌شده است.نتایج کلی شبیه‌سازی تأثیرپذیری حفاری مکانیزه از عواملی مانند قطر حفاری، نرخ تولید قطعات پیش‌ساخته بتنی، نرخ تخلیه حوضچه حفاری، ظرفیت دپوی قطعات پیش‌ساخته بتنی و مشکلات متعدد مؤثر بر سرعت دستگاه حفار را نشان می‌دهند که درنهایت نیز مدل اعتبارسنجی شده و تحلیل حساسیت بر روی مدل صورت گرفته است.با توجه به اعداد اولیه ورودی مدل، نتایج کمی چند سناریو در این مدل بیان می‌کند که چنانچه نرخ تولید قطعات پیش‌ساخته بتنی از 12 به 7 عدد در روز کاهش یابد حفاری مکانیزه 40 روز دیرتر به اتمام می‌رسید و در صورت تغییر تعداد شیفت کاری دستگاه حفاری مکانیزه از 2 شیفت به یک شیفت کاری در روز، مدت‌زمان حفاری از 397 روز به 823 روز می‌رسد و با تغییر تعداد شیفت کاری از 2 به 3 شیفت حفاری مکانیزه در روز و افزایش تعداد سرویس کامیون‌های تخلیه گل حاصل از حفاری از 55 به 75 سرویس، مدت‌زمان موردنیاز جهت حفاری مکانیزه از 397 روز به 277 روز کاهش می‌یابد. البته با توجه به شمول کلی مدل جهت تمامی سیستم‌های حفاری مکانیزه، با تغییر هر یک از متغیرهای مستقل مدل و تعریف سناریوهای مختلف می‌توان به بهترین نتیجه ممکن جهت مدیریت پروژه موردنظر دست‌یافت و راهبردهای پروژه را بر مبنای آن تدوین نمود.