تجزیه ی رشد بهره وری زیست محیطی عوامل تولید با استفاده از تابع فاصله ای در استان های ایران

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد انرژی دانشگاه شهید باهنر کرمان

2 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه شهید باهنر کرمان

3 استاد گروه اقتصاد دانشگاه شهید باهنر کرمان

doi
چکیده

در این مقاله سعی شده تا توابع فاصله­ای هذلولی پارامتری را که به تازگی توسعه‌یافته‌اند؛ جهت تجزیه و تحلیل کارایی زیست­محیطی و انرژی30 استان ایران برای سال­های 1390-1385 بر اساس داده­های تابلویی به کار گرفته شوند؛ تا رشد بهره­وری زیست­محیطی کل عوامل تولید را از طریق دو مؤلفه قابل‌اندازه‌گیری، «تغییر در فناوری و تغییر در کارایی فنی زیست­محیطی» بر اساس توابع فاصله­ای هذلولی تخمین زده شده محاسبه نماید. نتایج در این دوره زمانی نشان می­دهند؛ بهره­وری زیست­محیطی کل عوامل تولید به‌طور متوسط 47/8 درصد کاهش‌یافته و این موضوع به علت کاهش شدید در کارایی فنی زیست‌محیطی و همچنین افزایش انتشار آلاینده 2CO است. با افزایش انتشار 2CO، تغییرات بهره­وری زیست‌محیطی عوامل تولید کوچک­تر از تغییرات بهره­وری کل عوامل شده و بدین معناست که محیط­زیست به جای بهبود با پدیده تخریب در طی دوره زمانی مذکور مواجه شده است.