تعیین عمق مناسب برای حفر تونلهای مترو با توجه به دیدگاههای فنی و هزینهای؛ مطالعه موردی خط دوم قطار شهری تبریز
نویسندگان
1 دانشیار؛ دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک، دانشگاه صنعتی شاهرود
2 دکتری استخراج معدن، مهندسین مشاور پردیسان سازه طراحان
3 دانشآموخته مکانیک سنگ؛ دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک، دانشگاه صنعتی شاهرود
doi
10.22044/tuse.2021.11263.1432چکیده
عمق حفر تونلهای قطار شهری، به طور مستقیم روی هزینههای حفر تونل و همچنین احداث ایستگاههای قطار تاثیر دارد. کمینه کردن این هزینهها هدف تمام مدیران پروژه تونلسازی است. در این تحقیق تاثیر عمقهای مختلف حفر تونل خط دو قطار شهری تبریز از دو دیدگاه فنی و هزینهای بررسی شده و عمق بهینه برای حفر تونل تعیین شده است. از دیدگاه فنی، نشست سطحی زمین مد نظر قرار گرفته است. در صورتی که مقدار نشست سطح زمین از 25 میلیمتر بیشتر باشد، باید مقدار روباره تا زمانی افزایش یابد که نشست سطح زمین به کمتر از 25 میلیمتر برسد. هزینههای حفر تونل و همچنین احداث ایستگاهها نیز، دیدگاه هزینهای را در تعیین عمق بهینه تونل تشکیل میدهند. برای این منظور، در این تحقیق، با افزایش عمق حفر تونل و همچنین با توجه به فاصلهی ایستگاهها از هم، برای مقایسه هزینههای احداث تونل و همچنین ساخت ایستگاهها، به سناریوهای متفاوت پرداخته شده است. نتایج نشان میدهند؛ اعماقی که در آن روباره تونل کمتر از قطر تونل است، از دیدگاه فنی دارای نشست بیشتر از حد مجاز است؛ بنابراین حفر تونل در چنین عمقهایی توصیه نمیشود. از سوی دیگر، هزینههای احداث تونل، با افزایش عمق ابتدا روند کاهشی داشته و سپس وقتی که روباره تونل از دو برابر مقدار قطر تونل بیشتر شود، هزینهها مجددا روند افزایشی مییابد. هزینههای احداث ایستگاهها با افزایش عمق احداث ایستگاهها، بیشتر شده و با روند تقریبا یکنواخت، افزایش مییابد. بر اساس مطالعات انجام شده بر مبنای قیمت ابتدای سال 1399، احداث ایستگاه یک طبقه (در عمق بیشتر از شعاع تونل و کمتر از قطر تونل) هزینهای برابر با 95 میلیارد تومان و هزینهی احداث ایستگاه چهار طبقه (در اعماق بیشتر از دو برابر قطر تونل)، برابر با 250 میلیارد تومان است. بررسی و تحلیل نتایج سناریوهای مختلف مجموع هزینههای ساخت تونل و ایستگاهها که در طول 17 کیلومتر مسیر مورد مطالعه با روش حفر مکانیزه این تحقیقات خط دوم قطاری شهری تبریز انجام شده است، نشان میدهد، هر چه فاصله ایستگاهها از هم بیشتر شود، تاثیر عمق در مجموع هزینههای ساخت تونل و اجرای ایستگاهها، کاهش مییابد. با این وجود برای حفر تونل در زیر بافت شهری که فاصله ایستگاهها از هم عمدتا بین 800 تا 1200 متر است، مناسبترین عمق برای احداث تونل و ساخت ایستگاهها از هر دو دیدگاه فنی و هزینهای، عمقی است که تونل دارای روباره بیشتر از مقدار قطر تونل و همچنین کمتر از یک و نیم برابر قطر تونل داشته باشد