پیش بینی راهبردهای یادگیری خودتنظیم دانشجویان از طریق حمایت اجتماعی ادراک شده،خودکارآمدی تحصیلی و انتظار پیامد
نویسندگان
1 دانشیار گروه روان شناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، دانشگاه تهران، تهران ، ایران
doi
10.22054/jep.2019.25482.1967چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین سهم هریک از متغیرهای حمایت اجتماعی ادراکشده، خودکارآمدی تحصیلی و انتظار پیامد در پیشبینی راهبردهای یادگیری خودتنظیم دانشجویان بود. روش: به این منظور 303 دانشجو (207 زن و 96 مرد) سال سوم و چهارم پردیس علوم رفتاری دانشگاه تهران با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای نسبی تصادفی انتخاب شدند. شرکتکنندگان به مقیاس حمایت اجتماعی ادراکشده (MSPSS) زیمنت و همکاران (1988) پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی (CASE) اون و فرامن (1988) مقیاس انتظار پیامد ((SOES لندری (2003) و پرسشنامه راهبردهای انگیزشی یادگیری (MSLQ) پینتریچ و دیگروت (1990) پاسخ دادند. طرح پژوهش حاضر همبستگی بوده و دادههای پژوهش با استفاده از رگرسیون گامبهگام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. همچنین جهت مقایسه دختران و پسران در متغیرهای پژوهش از تحلیل واریانس چند متغیری(MANOVA) استفاده شده است. نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که حمایت اجتماعی ادراکشده، خودکارآمدی تحصیلی و انتظار پیامد توان پیشبینی راهبردهای یادگیری خودتنظیم را دارند. همچنین بر اساس یافتهها دختران حمایت اجتماعی ادراکشده و انتظار پیامد بیشتری را نسبت به پسران گزارش کردند و پسران نیز خودکارآمدی تحصیلی بیشتری نسبت به دختران اظهار کردند.