فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تبدیل زغال‌سنگ برجا به محصولات گازی در زیرزمین را گازکردن زیرزمینی زغال‌سنگ (UCG) می‌نامند. طبق تحقیقات گذشته افزایش تعداد ترک می‌تواند باعث افزایش رشد فضای استخراجی شود. بر این اساس در این پژوهش اثر افزایش عرض نمونه زغال‌سنگ بر گسترش ترک و رشد فضای استخراجی در روش UCG با استفاده از روش مدل پیوند موازی خطی (LPBM) مورد بررسی قرار گرفته است. از دیدگاه مکانیک شکست و با تعمیم نتایج عددی مشخص گردید که برای لایه زغال‌سنگ قرار گرفته در اعماق زیاد هر چه نسبت عرض پهنه به ارتفاع لایه زغال‌سنگ کم و تعداد پهنه استخراجی افزایش یابد، پتانسیل گسترش ترک و رشد فضای استخراجی افزایش می‌یابد. با افزایش عرض نمونه نسبت به ارتفاع آن بدون در نظر گرفتن عمق قرارگیری لایه زغال‌سنگ میکروترک‌های اولیه بر اثر با روباره سریع‌تر شکل گرفته و شرایط بهتری را برای گسترش فضای استخراجی فراهم می‌کنند. با افزایش عرض به ارتفاع نمونه مقدار تردی کاهش یافته و در این شرایط مدول الاستیسیته تغییر چندانی ندارد. در زغال‌سنگ ترد نرخ افزایش میکروترک در انتهای بارگذاری، تردی و مقاومت فشاری تک محوره نسبت به افزایش عرض نمونه رابطه خطی و نرخ افزایش میکروترک در نقطه اوج نسبت به افزایش عرض نمونه رابطه نمایی مثبت دارد.