پیش بینی عملکرد تحصیلی بر اساس حمایت خانواده، حمایت دوستان و دیگران: نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی، تاب آوری تحصیلی و مجذوبیت تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 دانشیار گروه روان شناسی تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانشیار گروه روان شناسی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
doi
10.22054/jep.2019.41526.2658چکیده
هدف از پژوهش حاضر پیشبینی عملکرد تحصیلی بر اساس حمایت خانواده، حمایت دوستان و دیگران با نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی، تابآوری تحصیلی و مجذوبیت تحصیلی بود. در این مطالعه توصیفی همبستگی دانشجویان دانشگاه پیام نور بجنورد جامعه آماری را تشکیل دادند. تعداد 500 نفر به روش تصادفی طبقهای چندمرحلهای به عنوان نمونه انتخاب شدند و به مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده چند بعدی ( ,MSPSSزیمت، دالم، زیمت و فارلی، 1988)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان (,CASES اون و فرامن، 1988)، پرسشنامه تابآوری تحصیلی (,ARI ساموئلز، 2004) و فهرست مجذوبیت تحصیلی ( ,SEIسالملا- آرو و آپادایا، 2012) پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون آماری همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر به کمک نرم افزارهای SPSSV19 و AMOSV20 انجام گرفت. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد بین همه متغیرهای مدل همبستگی مثبت معنیداری وجود دارد. نتایج تحلیل مسیر نیز نشان داد متغیرهای حمایت خانواده و دوستان هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم با میانجیگری متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی، تابآوری تحصیلی و مجذوبیت تحصیلی نقش معنیداری در پیشبینی عملکرد تحصیلی داشتند. تأثیر مستقیم متغیر حمایت دیگران بر عملکرد تحصیلی معنیدار نبود؛ اما این متغیر نیز با میانجیگری سایر متغیرها تأثیر معنیداری در پیشبینی عملکرد تحصیلی داشت. بنابراین با توجه به یافتههای پژوهش حاضر کاربست تدابیر لازم به منظور افزایش حمایت اجتماعی، خودکارآمدی تحصیلی، تابآوری تحصیلی و مجذوبیت تحصیلی برای تقویت عملکرد تحصیلی دانشجویان پیشنهاد میشود.