تاثیر نانوذره دیاکسید منیزیم بر صفات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی بومادران Achillea millefolium L
نویسندگان
1 ایران، تهران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس، گروه زراعت
2 دانش آموخته گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس، تهران، ایران
doi
چکیده
امروزه فناوری نانو نقش بسیار مهمی در زمینههای مختلف علمی کاربردی دارد. نانوذره میزیم همانند سایر نانوذرات سنتز شده زیستی دارای خواص متعددی میباشد که میتواند تغییرات مثبت یا منفی در ویژگیهای مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی گیاه ایجاد کند. در این پژوهش بهمنظور بررسی اثر غلظتهای مختلف نانوذرات دیاکسید منیزیم و مراحل مختلف محلول پاشی بر صفات مورفوفیزیولوژیکی، گیاه دارویی بومادران تحت تاثیر خشکی، آزمایشی بهصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار در دو سال در مزرعهای در شهرستان ملارد، شهر صفادشت اجرا شد. تیمارهای مورد بررسی، شامل تنش آبیاری در دو سطح آبیاری هر ٧ روز (شاهد) و آبیاری هر ١٤ روز، در کرتهای اصلی و چهار مرحله محلولپاشی (پنجه زنی، ساقه روی، قبل از گلدهی و بعد از گلدهی) و کاربرد دوزهای مختلف نانودیاکسید منیزیوم (عدم محلول پاشی، 1 درصد، 3 درصد و 5 درصد) به صورت فاکتوریل در کرتهای فرعی بود. در طول فصل رشد، سطح برگ هر ماه روز یکبار، با استفاده از دستگاه سطح برگسنج جهت محاسبه شاخصهای رشد CGR و NAR اندازهگیری شد نمونهبرداریها به منظور اندازهگیری صفات آن از جمله، میزان محتوای نسبی آب برگ(RWC) ، برای هر کدام از تیمارها، 72 ساعت بعد از سومین مرحله محلولپاشی انجام شد. بهطور کلی از نتایج بهدست آمده چنین استنباط میشود کـه بـا افـزایش غلظت نانو ذره دی اکسید منیزیم ، اثرهای نامطلوب تنش خشکی کاهش مییابد. البته به نظر میرسد که تمایل نانوذرات برای متراکم شدن در غلظتهای بالاتر ،موجب سرکوب آثار واقعی آنها میشود.