مقایسه سه روش چیدن دندان در پروتز کامل

نویسندگان

1 استاد گروه پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

2 دانشیار گروه پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

3 استادیار گروه پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد

doi
10.22038/jmds.2003.1606
چکیده

مقدمه  از زمانی که تلاشهایی برای جایگزینی دندانهای از دست رفته آغاز شد، اکلوژن این دندانها نیز موضوع مورد تحقیق و پژوهش بوده است. هدف از این تحقیق، تعیین موفقیت سوبژکتیو سه روش چیدن دندانها است که در پروتز کامل مورد استفاده قرار می گیرد. مواد و روشها  10 بیمار با ریج و رابطه فکی نرمال انتخاب شدند. برای هر بیمار سه دست دندان با اکلوژن معمولی، منوپلن و لینگوالی ساخته شد. در ابتدا دست دندانها به طور تصادفی به بیماران تحویل داده می شد. و راجع به متغیرهای غذا خوردن، ثبات، زدگی، صحبت و زیبایی سوالاتی پرسیده و ثبت می شد. این سوالات در 24 ساعت، 48 ساعت  ، 15 روز و یک ماه بعد از تحویل از بیمار پرسیده می شد. بعد از یک ماه، دست دندان دوم به طور تصادفی و سپس سومین دست دندان به بیمار تحویل داده می شد. بعد از سه ماه و استفاده از دست دندانها بیمار پرسشنامه مقایسه ای را پر می کرد. یافته ها  نتایج نشان دادند که اکلوژن لینگوالی مزایای مهمی دارد و این شایستگی را دارد که بیشتر مورد استفاده قرار گیرد. نتیجه گیری  بر خلاف تصور قبلی که اکلوژن  بالانس شده  دو طرفه  بهترین اکلوژن موجود  می باشد این مطالعه نشان داد که در خیلی از موارد اکلوژن منوپلن و لینگوالی بهتر از اکلوژن  بالانس شده دو طرفه بودند و دارای مزایای مهمی هستند.

کلیدواژه‌ها