ارزیابی فنی-اقتصادی بهرهگیری از سامانه ذخیرهسازی یخ بر اساس الزامات جدید پیشنویس ویرایش چهارم مبحث 19 مقررات ملی ساختمان
نویسندگان
1 پژوهشکده انرژی، پژوهشگاه مواد و انرژی
2 پژوهشکده انرژی، پژوهشگاه مواد و انرژی
3 پژوهشکده انرژی، پژوهشگاه مواد و انرژی
4 پژوهشکده انرژی، پژوهشگاه مواد و انرژی
doi
10.22075/jme.2020.21171.1947چکیده
با توجه به سهم قابل توجه بارهای سرمایشی در پیک مصرف برق در کشور و روند فزاینده آن در سالهای اخیر (تا حدود 40 درصد از اوج تقاضای برق)، در پیشنویس ویرایش جدید مبحث 19 مقررات ملی ساختمان الزامات متعددی جهت مدیریت این بارها پیشبینی شده است. از جمله این الزامات بهرهگیری از سامانههای ذخیره یخ در ساختمانهای با بار سرمایشی بالا است. به منظور ارزیابی فنی-اقتصادی اجرای این الزامات، بار سرمایشی یک ساختمان نمونه با کاربری آموزشی در شهر اهواز توسط نرمافزار کریر شبیهسازی و بر اساس دو راهبرد ذخیره کامل و ذخیره جزیی، عملکرد فنی به همراه سرمایهگذاری اقتصادی لازم تحلیل شد. زمان بازگشت سرمایه مازاد مورد نیاز جهت اجرای سامانههای ذخیرهسازی با توجه به پتانسیل صرفهجویی تعیین و مشخص گردید که بار اقتصادی این الزامات تابعی از نوع راهبرد ذخیرهسازی، کاربری ساختمان مربوطه و اقلیم است. بر این اساس در ساختمان نمونه مورد بررسی در حالی که بهرهگیری از ذخیرهسازی جزیی کاملا اقتصادی است، در شرایط برابر بازگشت سرمایه برای سامانه ذخیرهسازی کامل بیش از 50 سال خواهد بود. نتایج بررسی سناریوهای مختلف و محتمل تعرفه پایه برق نشان داد که افزایش پنج برابری تعرفه پایه فروش برق، این زمان را به حدود 10 سال کاهش خواهد داد.