نقش هویت شغلی و اشتیاق کاری در رابطه بین رهبری تحول‌آفرین با عملکرد شغلی در کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شیراز

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/jpsy.2025.74424.1090
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه‌ای هویت شغلی و اشتیاق کاری در رابطه بین رهبری تحول‌آفرین و عملکرد شغلی در کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شیراز بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کارکنان واحدهای اداری دانشگاه علوم پزشکی شیراز به تعداد 1800 نفر بود. حجم نمونه با توجه به فرمول کوکران 318 نفر تعیین شد و به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه هویت شغلی چنی (1983)، پرسش‌نامه اشتیاق کاری سالواناوا و همکاران (2001)، پرسش‌نامه رهبری تحول‌آفرین باس و آولیو (۲۰۰۰) و پرسش‌نامه عملکرد شغلی هرسی و گلداسمیت (1981) بود. تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و استنباطی و به کمک دو نرم‌افزار Spss24 و Pls انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که ارتباط مستقیم رهبری تحول‌آفرین با هویت، اشتیاق و عملکرد شغلی معنادار است و همچنین رابطه مستقیم هویت و اشتیاق شغلی با عملکرد شغلی نیز مثبت و معنادار است (P<0/05). همچنین نتایج نشان داد که متغیر اشتیاق کاری قادر است به عنوان متغیر میانجی در رابطه بین رهبری تحول‌آفرین با عملکرد شغلی نقش ایفا کند (P<0/05). در حالی‌که هویت شغلی در رابطه بین رهبری تحول‌آفرین با عملکرد شغلی در کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شیراز نقش واسطه‌ای ایفا نمی‌کند (P>0/05). بر اساس این نتیجه پیشنهاد می‌شود مدیران سازمانی با اجرای رهبری تحول‌آفرین، زمینه را برای ارتقاء اشتیاق شغلی و بهبود عملکرد کارکنان فراهم آورند. یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های این کار ایجاد فضایی برای آزادی عمل کارکنان و تشویق آنان است.