تحلیل پارامتری اندرکنش بین تونلهای موازی و زمین اطراف با تکیه بر موقعیت نسبی و روند حفاری آنها (مطالعه موردی: برای تونلهای ساخته شده در محیط شهری شیراز)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد؛ دانشکدهی مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 استاد؛ دانشکدهی مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
3 دانشجوی کارشناسی ارشد؛ دانشکدهی مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
doi
10.22044/tuse.2022.11441.1440چکیده
توسعه صنعت حمل و نقل باعث ساخت تونلهایی در همسایگی هم شده است. این تونلها به طور موازی در کنار هم قرار میگیرند یا به طور متقاطع غیر هم سطح ساخته میشوند. محل قرارگیری این تونلها نسبت به یک دیگر و روند حفاری آنها در توزیع تنش اطراف تونلها و روی رفتار زمین تاثیر گذار است. عدم درک مناسب رفتار سازههای مجاور میتواند منجر به بروز حوادث جبران ناپذیر شود. به همین دلیل مطالعه این سازهها امری ضروری است. هدف از انجام مطالعه بررسی کامل تاثیر حفاری تونلهای موازی بر نیروهای القایی وارد بر پوشش نگهداری تونل اول و نشست سطح زمین به منظور شناخت رفتار سازههای مجاور میباشد. در این مقاله با استفاده از روش اجزا محدود پلکسیس دو بعدی این تحلیلها انجام شده است. طبق نتایج به دست آمده با افزایش فاصله افقی بین دو تونل، مقدار نشست سطحی کاهش مییابد در حالی که با افزایش فاصله قائم بین تونلها مقدار نشست سطحی افزایش یافته است. همچنین افزایش عمق تونل دوم باعث افزایش بار القایی و لنگر خمشی بر روی پوشش نگهداری تونل اول شده است. افزایش فاصله قائم باعث تغییرات بیشتری نسبت به افزایش فاصله افقی بین دو تونل روی موارد خروجی مورد نظر دارد.