فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی تکنواسترس معلمان در تدریس مجازی بر اساس جهت‌گیری منفی به مشکل و خودناتوان‌سازی انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، جزء پژوهش‌های کاربردی و از لحاظ روش، در قالب یک طرح همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از بین آنها 200 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و غیرتصادفی به‌‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مقیاس‏های تکنواسترس طرفدار و همکاران (۲۰۰۸)، مقیاس جهت‌گیری منفی به مشکل رابی چاوود و داکاس (۲۰۰۵) و مقیاس خودناتوان‌سازی جونز و رادوالت (۱۹90) جمع‌آوری گردید. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و روش تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار Spss نسخه 26 تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد جهت‌گیری منفی به مشکل و خودناتوان‌سازی قادر به پیش‌بینی تکنواسترس معلمان در تدریس مجازی بوده‌اند (05/0>p) و در مجموع 5/30 درصد از واریانس تکنواسترس معلمان در تدریس مجازی را تبیین می‌کنند. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که تکنواسترس معلمان در تدریس مجازی بر اساس جهت‌گیری منفی به مشکل و خودناتوان‌سازی قابل پیش‌بینی است و لزوم توجه به این عوامل برای کاهش تکنواسترس در کارکنان ضروری به نظر می‌رسد.