مطالعه شیوع صدمات دندانی ناشی از ضربه در ورزشهای رزمی ورزشکاران مشهد در سال 1380
نویسندگان
1 دانشیار گروه دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 استاد یارگروه دندانپزشکی کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3 دندانپزشک
doi
10.22038/jmds.2003.1626چکیده
مقدمه هدف ازانجام این مطالعه تعیین شیوع صدمات دندانی ناشی از ضربه در ورزشکاران ورزشهای رزمی شهر مشهد بوده است. مواد و روشها در این مطالعه مقطعی که در سال 1380 انجام شد، 338 ورزشکار مرد ورزشهای رزمی باشگاههای ورزشی حرفه ای و دانشجوئی بطور تصادفی و تحت شرایط یکسان از نظر وجود صدمات دندانی مورد معاینه قرار گرفتند.و برای هر کدام از آنها پرسشنامه کاملی تکمیل گردید.جهت ثبت نوع صدمات دندانی از روش Criage - Hargreeves استفاده شد. یافتهها 8/22% از ورزشکاران دچار صدمات دندانی بوده و در انواع این ورزشها بیشترین میزان شیوع به ترتیب مربوط به بوکسورها (7/34 %) وکاراته کاران(22%)بوده است. صدمات وارده بیشتر در فک بالا بخصوص ثنایای میانی ( 2/61%) ودر بین صدمات وارده به دندانها، شکستگی مینا شایعتر(2/42%) بوده است. محافظ دهانی تنها در 4/15% افراد مورد مطالعه در هنگام ورزش بکار برده شده است .در بین انواع ورزشها، بوکسورها بیشترین ورزشکارانی(34%) بوده اند که از این وسیله استفاده میکرده اند.ولی متآسفانه این افراد هم بطور نامنظم وموردی این وسیله لازم را بکار میبردند. بین استفاده ازمحافظ دهان وصدمات دندانی رابطه معنی داری وجود داشت(0001/0p<). نتیجهگیری با توجه به شیوع بالای صدمات دندانی در ورزشکاران رزمی مورد مطالعه(8/22%) بخصوص در رشته بوکس توصیه میشود اهمیت کاربرد و آموزش صحیح استفاده از محافظهای دندانی بخصوص کاربرد نوع iiاین محافظها یه این عزیزان داده شود.