استفاده از مدل شکنندگی در تخمین عمر مفید باقیمانده (مطالعه موردی: سیستم بارگیری معدن مس سونگون)
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی معدن دانشگاه صنعتی شاهرود
2 عضو هیئتعلمی گروه معدن ، دانشگاه صنعتی شاهرود
3 دانشجوی دکتری مهندسی استخراج معدن، دانشکده معدن، نفت و ژئوفیزیک، دانشگاه صنعتی شاهرود، سمنان، ایران،
4 استاد، عضو هیئت علمی دانشگاه شمالگان ترومسو، نروژ
5 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایران
doi
10.22075/jme.2020.19249.1817چکیده
ایدة عمر مفید باقیمانده (RUL) مفهوم جدیدی است که پیشبینی از مقدار عمر مفید باقیمانده را قبل از وقوع خرابی برای یک سیستم براساس شرایط حاضر و پروفیل عملیاتی گذشته ارائه میدهد. در این مقاله RUL بر اساس قابلیت اطمینان تخمین زده شده و برای تقارب به نتایج واقعیتر تاثیر شرایط محیط عملیاتی در قالب فاکتورهای ریسک در تحلیلها وارد میشود. این شرایط محیطی گاها ملموس و قابل مشاهده (مشهود) بوده و گاها امکان تعیین و وارد کردن آنها در تحلیل وجود نداشته و تحت عنوان "فاکتورهای ریسک نامشهود" با استفاده از مدل شکنندگی تحلیل میشوند. تحلیل RUL مطالعه موردی از سیستم بارگیری (شاول کوماتسو 1250) معدن مس سونگون براساس اطلاعات یک بازه 8 ماه نشان داد؛ مدل ویبول نرخ مخاطره متناسب مرکب (W-MPHM) بهترین برازش بر دادهها را دارد. در این مدل چهار فاکتور ریسک شیفت، نوع سنگ، نوع باربر و بارندگی با ضرایب نرخ مخاطره 66/2، 79/3، 204/0 و 18/1 به عنوان موثرترین فاکتورها بدست آمد. RUL سیستم در دو سناریوی بعد طی حدود 40 ساعت صفر شد. همچنین مقایسه این W-MPHM با مدل نمایی نرخ مخاطره متناسب (Ex-PHM) در طول 80 ساعت کارکرد نشان داد تقعر منحنی قابلیت اطمینان در مدل دومی بیشتر از مدل اولی بوده و در واقع سرعت افت قابلیت اطمینان در شروع بازه بیشتر میباشد. این موضوع نشان دهنده تاثیر فاکتورهای ریسک نامشهود در تحلیل علمکرد سیستم بوده و صرف نظر از آن نااریبی قابل توجهی در نتایج بدنبال خواهد شد.