مبانی قرآنشناختی برای حکمیسازی علم مشاوره
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز. شیراز، ایران
doi
10.22034/ksiu.2023.95.217چکیده
هدف: در قرآن کریم گزارههای هدایتگری وجود دارد که میتوان از آنها گزارههای مشاورهای را استنباط کرد. تحقق این امر، نیازمند مبانی جامع و مانعی است تا این استنباطها از استواری لازم، برخوردار و مانع تحریف آنها شود. لذا هدف از انجام این مقاله، تبیین مبانی قرآنشناختی با نگاه به الگوی حکمی- اجتهادی، برای حکمیسازی علم مشاوره در دو حوزۀ امکان و جواز استنباط گزارههای مشاورهای از آیات کریمه بود. روش: روش این پژوهش، کتابخانهمحور از نوع کاربردی، میانرشتهای و مسئلهمحور است. طریق اندیشهورزی روی دادههای کتابخانهای نیز تبیینی و استنتاجی بود. یافتهها: مبانی قرآنی در حیطۀ امکان حکمیسازی علم مشاوره، جامعیت قرآن و گسترۀ آن در هدایتگری بشر، فطری بودن آموزههای قرآنی، حکیم بودن کلام قرآن، مناسبت ویژگیهای زبان قرآن با اصول مشاوره و وجود موضوعات مبنایی آموزههای مشاورهای در قرآن کریم است. در حوزۀ جواز استنباط گزارههای مشاورهای از گزارههای هدایتگر قرآنی، آیات دالّ بر تدبّر در قرآن کریم است. نتیجهگیری: با توجه به مبانی یافتشده در حوزۀ امکان و جواز استنباط گزارههای مشاورهای از گزارههای هدایتگر قرآن، آیات کریمه بستر مناسب برای ایجاد نظام مشاورهای را فراهم میکنند.