بالا آمدن سطح آب خلیج فارس و دریای عمان تحت تأثیر تغییر اقلیم در دورههای آتی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
3 استادیار گروه آموزشی فیزیک فضا، مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران
4 دانشیار پژوهشگاه ملی علوم اقیانوسی و جوی
doi
10.22059/jphgr.2018.221101.1006966چکیده
بررسیها نشان داده است که تغییرات تراز آب دریا در مقیاس محلی نسبت به تغییرات آن در مقیاس جهانی (میانگین تراز عمومی دریاها) متفاوت است. از آنجا که کاربرد مقادیر میانگین جهانی افزایش تراز آب در اجرای تحقیقات موجب بروز خطا در برآورد میزان دقیق آبگرفتگی و آسیبپذیری خطوط ساحلی است، برآورد میزان دقیق افزایش تراز آب با بهرهگیری از مدلهای AOGCM برای برنامهریزی و مدیریت نواحی ساحلی ضروری است. در طی این پژوهش، با استفاده از مدل SIMCLIM به محاسبة تغییرات تراز آب تا سال 2100 میلادی در منطقة خلیج فارس و دریای عمان تحت سناریوهای انتشار گاز گلخانهای پرداخته شده است. نتایج نشان میدهد که تراز آب در این منطقه تا سال 2100، تحت سناریوهای RCP2.6، RCP4.5، RCP6.0، و RCP8.5 بهترتیب 84.18، 86.62، 89.06، و 181.3 سانتیمتر خواهد بود. در حالی که مقدار تغییرات تراز عمومی آب بهترتیب تحت سناریوهای RCP حدود 61، 71، 73، و 98 سانتیمتر در سال 2100 پیشبینی شده است. مقایسة این مقادیر، لزوم محاسبة مقادیر تغییرات تراز محلی آب در منطقه را برای برآوردهای دقیقتر از میزان آسیبپذیری سواحل به آبگرفتگی در دورههای آتی را نشان میدهد.