تأثیر رونق صادراتی بر بیکاری در ایران

نویسندگان

1 استادیار اقتصاد دانشگاه ارومیه

2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ارومیه

doi
چکیده

تجارت خارجی به­عنوان یکی از ابزارهای جهانی­شدن، زمینه­ساز رقابت بین­المللی و مشارکت کشورها در فعالیت­های اقتصادی است. در جریان تجارت خارجی فعالیت­هایی که از توان رقابتی برخوردار نباشند، امکان بقا را از دست داده و سطح بیکاری را افزایش می­دهند. اما اگر تجارت خارجی از طریق توسعه و رونق صادرات افزایش یابد به ایجاد فرصت­های شغلی دارای کارایی بالاتر منجر می­شود. هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر رونق صادر­اتی بر نرخ بیکاری در ایران می­باشد. بدین­منظور از داده­های سالیانه دوره­ی زمانی 1390-1353، روش خود توضیح با وقفه­های گسترده، آزمون همجمعی باند و آزمون علیت گرنجر استفاده شده است. نتایج نشان­دهنده­ی وجود رابطه همجمعی بین متغیر­های تحقیق بوده و حاکی از این است که رونق صادراتی در هر دو دوره کوتاه­مدت و بلندمدت بر نرخ بیکاری تأثیر منفی و معنی­داری داشته است. ضریب جمله تصحیح خطا نشان می­دهد که در هر دوره 95 درصد از عدم تعادل در نرخ بیکاری به سمت روند بلندمدت خود تعدیل می­شود. نتایج آزمون گرنجر شرطی نشان می­دهد که رابطه علیت کوتاه­مدت  میان متغیرها وجود ندارد، اما رابطه­ علیت بلندمدت از رابطه مبادله، موجودی سرمایه بخش­های قابل مبادله، موجودی سرمایه بخش­های غیرقابل مبادله، عرضه­ی نیروی­کار و نرخ تورم به نرخ بیکاری در سطح 5% پذیرفته می­شود.