بهینهسازی توزیع هوا در شبکه تهویه با بهکارگیری روش الگوریتم ژنتیک (مطالعه موردی: معدن زغالسنگ کلاریز شرقی)
نویسندگان
1 استادیار؛ دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین
2 عضو هیاتعلمی؛ دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی معدن؛ دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین
4 دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی معدن؛ دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین
doi
10.22044/tuse.2019.7344.1346چکیده
ددر این تحقیق بهینهسازی توزیع هوا در معدن زغالسنگ کلاریز شرقی با بهکارگیری الگوریتم ژنتیک برای جستجوی مقادیر بهینه تخصیص بادبزنها، افت فشار درهای تنظیمکننده و شدتجریان هر یک از شاخههای شبکه تهویه انجام گرفته است. با توجه به مدلسازی شبکه موجود معدن با نرم افزار ونتسیم، شدت جریان هوا در تعدادی از شاخهها کمتر از حد مورد نیاز برآورد شدهاست. بهینهسازی توزیع هوا در دو حالت مجزا شامل شرایط فعلی شبکه و نیز رعایت حداقل شدت جریان هوا در کلیه شاخهها انجام گرفتهاست. نوع جریان نیمهکنترلشده نوع دوم فرض شد و کدنویسی در نرمافزار متلب، بر مبنای کمینهسازی انرژی مصرفی، اعمال محدودیتهای قوانین شدتجریان و افت فشار کرشهف، به صورت توابع جریمه انجام گرفتهاست. در حالت اول بدون اعمال حداقل شدت جریان، مصرف انرژی کاهش یافت. در حالت دوم مقدار مصرف انرژی به 13696 وات و شدت جریان به 32 مترمکعب در ثانیه به دلیل هوارسانی به بیش از 22 شاخه معدن افزایش یافته است. تامین هوا و جبران افت فشار شبکه بسته به شرایط، با ترکیب سری و موازی دو بادبزن VTS11 موجود معدن انجام میگیرد. بررسی تاثیر مقادیر پارامترهای الگوریتم ژنتیک بر دستیابی به پاسخ بهینه نشانگر افزایش احتمال دستیابی به جواب بهینه با افزایش تعداد جمعیت است. افزایش ضرایب پیوند و جهش موجب کاهش دقت محاسبات و افزایش زمان اجرا گردیده استد.
