انواع مرگ در شخصیت‌های انیمیشن کوکو در تطابق با آرای هایدگر

نویسندگان

1 دانشیار گروه پژوهش هنر، دانشکدۀ هنر، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

2 کارشناسی ارشدگروه، پژوهش هنر دانشکدۀ هنر دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

doi
10.22059/jfadram.2024.373070.615854
چکیده

مسئله پژوهش پیش رو این است چگونه می‌توان با توجه به ظرافت‌های بحث و مفاهیم مارتین هایدگر درباره انواع مرگ به تحلیل ابعاد شخصیت‌های انیمیشن کوکو با تمرکز بر شخصیت میگل پرداخت. پرسش‌های پژوهش از این قرارند: زاویه نگرش این انیمیشن به مرگ با کدام یک از انواع مرگ و یافت‌حال مناسب آن در نظر هایدگر همخوانی بیشتری دارد؟ به ابعاد مرگ هایدگری چه مولفه‌هایی می‌افزاید؟ چه مباحثی درباره مرگ و چه ابعادی از شخصیت‌ها  را در این انیمیشن آشکار می‌کند؟رویکرد پژوهش از آرای هایدگر در باب مرگ از کتاب هستی و زمان  به هدف مطالعه انواع آن در انیمیشن کوکو برگرفته شده است. برای تکمیل مباحث در بخش تحلیل مباحث از کتاب کانت و مسئله متافیزیک، استفاده شده است. روش پژوهش پیش‌رو از نظر نوع نظری و کیفی است. روش گرداوری اطلاعات کتابخانه‌ای و اسنادی است. با روش توصیفی-تحلیلی انواع مرگ با توجه به شخصیت‌ها در این انیمیشن بیرون کشیده می‌شود. برای پاسخ به پرسش‌ها در پژوهش، انواع مرگ، یافت‌حال متناسب با آنها از نظر هایدگر معرفی شده و با توجه به شخصیت‌های منتخب انیمیشن  به نحوی تحلیل می‌شود که فرم و محتوای انواع مرگ در انیمیشن کوکو در تطابق با آرای هایدگر مشخص شود.نتایج حاکی از این است که در این انیمیشن مرگ شخصیت‌ها (هکتور، دلاکروز و امیلدا) بیشتر جسمانی بوده است. در جهان زندگان غیر از میگل و هکتور چندان مرگ اگزیستانسیال را مطرح نمی‌توان کرد. به نظر می‌رسد جشن مردگان مکزیکی‌ها ترس هایدگری از مرگ را پشت سر می‌گذارد و نشان می‌دهد مرگ‌آگاهی با استفاده از عکس و به‌یادآوردنِ مردگان، برگزاری جشن سالیانه، طریق پیشنهادی انیمیشن در کاهش ترس از مرگ است.