تأثیر حاد دوزهای مختلف تائورین بر عملکردهای بدنی و شناختی در مردان سالمند
نویسندگان
1 استاد گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران
3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
doi
10.22089/spj.2025.14573.2241چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی آثار حاد دوزهای پایین و بالای مکمل تائورین بر عملکردهای بدنی و شناختی مردان 60 تا 69 ساله (انحرافاستاندارد±میانگین قد، وزن و نمایه توده بدنی بهترتیب 5.6 ± 172.4 سانتیمتر، 5.8 ± 67.8 کیلوگرم و 1.6 ± 22.8 کیلوگرم بر متر مربع) انجام شد. مواد و روشها: در این تحقیق متقاطع دوسویهکور، 15 مرد داوطلب در فواصل یکهفتهای بهترتیب تصادفی در سه شرایط مصرف دارونما، دوز پایین مکمل (1 گرم) و دوز بالای مکمل (6 گرم) قرار گرفتند. آزمودنیها در هر سه شرایط، آزمونهای ارزیابی تعادل، استقامت عضلانی، آمادگی قلبی تنفسی و عملکرد شناختی را یک ساعت پس از مصرف مکمل یا دارونما اجرا کردند. برای تجزیه و تحلیل دادهها، آزمونهای آنالیز واریانس با اندازهگیریهای تکراری و آزمون بونفرونی با سطح آلفای پنجدرصد و توان آماری 80درصد اجرا شد. یافتهها: آمادگی قلبی تنفسی و عملکرد شناختی پس از مصرف دوز بالای مکمل بهطور معناداری بهتر از شرایط دارونما (به ترتیب:0.004 = pو 0.001>p) و مصرف دوز پایین مکمل (به ترتیب: 0.005= p و 0.002= p) بود؛ اما، تفاوت معناداری بین دوز پایین مکمل و دارونما وجود نداشت. همچنین، امتیاز تعادل و استقامت عضلانی پس از مصرف دوز بالای مکمل نسبت به شرایط دارونما بهطور معناداری بهتر بود (به ترتیب: 0.023= pو 0.009= p)؛ اما، بین دیگر شرایط تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجهگیری: مردان سالمند میتوانند برای بهبود عملکردهای بدنی و شناختی، از مکمل تائورین با دوز 6 گرم استفاده نمایند.