فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

انیمیشن­ می‌تواند با خلق جهان‌هایی زنده یا تخیلی پیش‌تصورات اجتماعی را به چالش بکشد یا تقویت کند. این مقاله، با رویکردی کیفی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای، پیش‌تصورات اجتماعیِ مربوط به معلولیت، و نحوه‌ی بازنمایی آن در فیلم‌های انیمیشن را بررسی می‌کند. در این مسیر، نحوه‌ی بازنماییِ معلولیت به‌عنوان نمادی از اختلال هویت در فیلم من بدنم را گم کردم ساخته‌ی جرمی کلاپین با استفاده از منابعِ کتابخانه‌ای، تجزیه‌وتحلیل فیلم به کمکِ مفاهیم مرتبط با معلولیت از منظرِ مدل اجتماعیِ معلولیت مایک الیور مطالعه و تحلیل شده، همچنین رابطه‌ی بین جسمیت و هویت مورد کاوش قرار گرفته است. نتایج حاصل از بررسی‌ها نشان می­دهد، رابطه­ی میان فرم بدن و هویت با ادراکات و نگرش­های اجتماعی نسبت به ناتوانی درهم­تنیده است. همچنان که در بررسی این رابطه در انیمیشنِ ‌من بدنم را گم کردم نیز ملاحظه می‌شود که معلول‌شدنِ جسمی شخصیت اصلی داستان باعث شکل‌گیری هویتی جدید در او می‌شود؛ هویتی که الزاماً خدشه‌دار شده و منفی نیست، بلکه چیزی کاملاً متفاوت از زمانی است که بدن او کامل و یکپارچه بود. جداشدن بخشی از جسم او و سپس ادامه‌یافتنِ زندگی بدون آن، به وی نشان می‌دهد که می‌تواند گذشته را رها کند و مانند دست قطع‌شده، چیزی جدا از موجودیت پدر ومادرش باشد.