القا آسیب در بیضه توسط اتانول و ارزیابی اثر ملاتونین بر ترمیم و شاخص های دستگاه تولید مثلی
نویسندگان
1 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان ،سمنان، ایران
4 استادیار گروه آموزشی درمانگاهی دانشگاه سمنان، ایران
5 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22075/jvlr.2025.36484.1146چکیده
هدف این مطالعه بررسی نقش محافظتی ملاتونین در برابر آسیب اکسیداتیو ناشی از اتانول در بیضه رت های بالغ بود، سی و دو موش به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: گروه1 کنترل منفی (دریافت نرمال سالین خوراکی و داخلصفاقی)، گروه 2کنترل مثبت (دریافت اتانول ۳۰٪ به میزان ۳ گرم بر کیلوگرم خوراکی + سالین داخلصفاقی)، گروه 3 مداخله با دوز تحتبالینی ملاتونین (اتانول + ۵ میلیگرم بر کیلوگرم ملاتونین) و گروه4 مداخله با دوز بالینی ملاتونین (اتانول + ۱۰ میلیگرم بر کیلوگرم ملاتونین). نمونههای خونی جهت اندازهگیری تستوسترون سرمی با روش CLIA جمعآوری شدند. بیضهها برداشت، وزنکشی و با روشهای استاندارد هیستولوژیک بررسی شدند. اتانول منجر به کاهش معنادار وزن بیضه، سطح تستوسترون و شاخصهای بافتی شد. در گروه دریافتکننده ۵ میلیگرم ملاتونین، افزایش معناداری در وزن بیضه، تستوسترون، و تعداد اسپرماتوسیتهای اولیه و اسپرماتیدها مشاهده شد، اما سایر شاخصها تغییری نداشتند. دوز بالینی ۱۰ میلیگرم باعث بهبود معنادار تمامی شاخصها گردید، بنابراین، ملاتونین در دوز بالینی میتواند با کاهش استرس اکسیداتیو به ترمیم ساختاری و هورمونی بیضه کمک کند.
