ارزیابی پایداری تونل انتقال آب ارومیه با مدلسازی عددی سه بعدی با استفاده از روش های اجزاء و تفاضل محدود
نویسندگان
1 کارشناس ارشد ژئوتکنیک؛ دانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران
2 دانشیار؛ دانشکدهی پدافند غیر عامل، دانشگاه امام حسین (ع)
3 کارشناس ارشد ژئوتکنیک؛ دانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.22044/tuse.2019.7499.1349چکیده
تونل انتقال آب گلاس (کانی سیب) بهمنظور هدایت آب مازاد رودخانهی گلاس به حوضه آبریز دریاچه ارومیه و دشت نقده و تأمین آب زراعی بخش عمدهای از این اراضی است. در مسیر تونل قسمت آبرفت با طول تقریبی 1800 متر وجود دارد که به لحاظ ژئوتکنیکی دارای شرایط خاصی است. مدلسازی این تونل به روشهای NATM و مکانیزه با استفاده از نرمافزارهای FLAC3D وPLAXIS 3D TUNNEL انجام و نتایج با یکدیگر مقایسه شد. نتایج بهدستآمده نشان داد که پایداری قسمت آبرفت با استفاده از روشهای حفاری NATM و ترکیب با روشهای بهسازی، تأمین نمیشود. جهت صحتسنجی، طول کوتاهی از تونل در آبرفت حفاری شد که به علت ناپایداری شدید و خطر ریزش تونل ادامه حفاری در آبرفت متوقف شد. با مدلسازی روش مکانیزه در دو نرمافزار فشار سینه کار برابر 9 بار بهعنوان فشار تعادل محاسبه شد. همچنین در این فشار حداکثر جابهجایی جبهه حفاری در دو نرمافزار 6 تا 7 سانتیمتر به دست آمد.