فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

لیستریا مونوسیتوژنز یک پاتوژن خطرناک منتقل شونده از طریق مواد غذایی است که باعث ایجاد لیستریوز برای افراد دارای نقص ایمنی، افراد مسن و زنان باردار می­شود و در کنار مقاومت ضد میکروبی (AMR) به یک مسئله جدی بهداشت عمومی تبدیل شده است. تمرکز این پژوهش روی تعیین آلودگی به   مونوسیتوژنز و بررسی فراوانی ژن­های حدت و مقاومت­ آنتی­بیوتیکی در مواد غذایی آماده است. در این مطالعه تعداد 180 نمونه مواد غذایی شامل سالاد اولویه، ناگت مرغ، ناگت گوشت، ساندویچ مرغ، ساندویچ کالباس و شنیسل مرغ به صورت تصادفی از مراکز عرضه در شهرستان فلاورجان استان اصفهان نمونه­گیری و به آزمایشگاه انتقال داده شد. نتایج نشان داد میزان شیوع آلودگی به لیستریا مونوسیتوژنز 13 نمونه (22/7 درصد) بود و بیشترین فراوانی ژن‌های مقاومت آنتی بیوتیکی مربوط به ژن strA 100 درصد و ermA 61/84 درصد بود. شیوع ژن‌های ermB، tetS، tetA و ermC در سویه لیستریا مونوسیتوژنز مورد مطالعه به ترتیب 46/38 درصد، 15/46 درصد، صفر و صفر بود. نتایج PCR نشان داد از 13 نمونه مواد غذایی آلوده به لیستریا مونوسیتوژنز 2 نمونه (11/1 درصد) مربوط به ژن inlA بود. نتایج آنتی­بیوتیکی نشان داد بیشترین مقاومت مربوط به پنی­سیلین و آمپی­سیلین با 100 درصد مقاومت و کمترین مقاومت مربوط به کلرامفنیکل و ایمی­پنم با 100 درصد حساسیت بود. نتایج نشان داد مواد غذایی RTE  می­توانند حامل لیستریا مونوسیتوژنز باشند که در صورت بروز عفونت­های ناشی از آن استفاده از آنتی­بیوتیک­ها به صورت خودسرانه محدود گردد.