اثربخشی رویکرد تربیت اخلاقی خواجه نصیرالدین طوسی بر تغییر نگرش معلمان در فرایند تربیت اخلاقی دانش آموزان
نویسندگان
1 مربی روانشناسی دانشکده علوم تربیتی وروانشناسی دانشگاه آزاداسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
doi
10.22054/jep.2017.8148چکیده
در این پژوهش به بررسی تأثیر رویکرد تربیت اخلاقی خواجه نصیر الدین طوسی بر نگرش معلمان در فرایند تربیت اخلاقی دانش آموزان دوره ابتدایی پرداخته شده است. روش تحقیق شبهتجربی بود و درآن از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه تجربی وگواه استفاده شد. جامعۀ آماری شامل معلمان دورۀ ابتدایی منطقه دو شهر تهران و گروه نمونۀ تحقیق شامل 0 3 نفر برای گروه تجربی و 30 نفر برای گروه گواه بودند که از مدارس تابعه منطقه 2 شهر تهرا ن بهصورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار اندازهگیری شامل پرسشنامه نگرشسنج محققساخته مشتمل بر 30 سؤال با مقیاس 5 درجهای لیکرت بود که پایایی آن بر اساس بازآزمایی 84/0 و بر اساس آلفای کرونباخ 85/0 محاسبه شد. آموزگاران در 8 جلسه آموزش 4 ساعته بهصورت کارگاهی شرکت کردند و ضمن آشنایی با رویکردها، مهارتهای طراحی طرح درس را مبتنی بر مدل تربیت اخلاقی خواجه نصیرالدین طوسی فراگرفتند. نتایج نشان داد که شناخت وکسب مهارت طراحی رویکرد تربیت اخلاقی خواجه نصیرالدین طوسی بر تغییرنگرش انان در فرآیند تربیت اخلاقی مؤثر بوده است.