تأثیر امکانات و شیوه‌های بازنماییِ واقعیت بر تولیدِ حقیقت در تئاتر مستندِ آنا دیویر اسمیت

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد سینما، گروه سینما و انیمیشن، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد کرج دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

doi
10.22059/jfadram.2024.367650.615806
چکیده

این تحقیق با بررسی آثار نمایشیِ تئاتر مستند، به تحلیل چگونگیِ ارتباط میان شیوه­ های بازنماییِ واقعیت در تئاتر مستند، و تأثیر اجتماعیِ آن می ­پردازد. مسأله اصلی تحقیق به این شکل طرح می­شود که اولاً چگونه روش­ ها و تکنیک­ های تئاتر مستندِ معاصر و به طور خاص آثار آنا دیور اسمیت، به تولید حقیقت می ­پردازد و ثانیاً چگونه می ­توان الگو و معیاری برای ارزیابی و تولیدِ آثارِ نمایشیِ مستند، مدوّن ساخت.  هدف تحقیق، مطالعه ­ی چگونگی بازنماییِ واقعیتِ اجتماعی در آثار مستند و بر این راستا ترسیم الگویی برای ارزیابیِ این آثار است. برای این منظور، مقالات و نظریات مختلف در زمینه­ ی تئاتر مستند بررسی و آثار نمایشیِ آنا دیویر اسمیت، مؤلّفِ مطرحِ تئاترِ مستند، به عنوان نمونه­ ی موردی، بر اساس شیوه ­های بازنماییِ واقعیت در آن­ها انتخاب شده است. تحلیل­ ها بر اساس رویکرد نظریِ آلن بدیو، نظریه­ پرداز معاصر حوزه فلسفه صورت گرفته است. روش تحقیق، توصیفی، تحلیلی و تفسیری و با رویکرد کیفی است. نتایج تحقیق نشان می­ دهد روندِ تولیدِ فرمِ نمایشی در آثارِ اسمیت، با روندِ تولیدِ حقیقت از دیدگاه بدیو بسیار هم­خوانی دارد. همچنین نتایج تحلیل ­ها بر روی نمودار و جدول، نشان می ­دهد که می­توان از طریق تقابل­ های موجود در عناصر فرم و محتوا، الگو و مسیر خلق یک نمایشِ مستندِ خوب را تعیین ساخت.