بررسی آلودگی میکروبی و شیمیایی در میگوهای پرورشی و دریایی عرضه شده در شهرستان بندرعباس

نویسندگان

1 استادیار، مرکز تحقیقات تغذیه و محصولات ارگانیک، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر کرد

3 استاد، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

4 استاد، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

doi
10.22075/jvlr.2025.37607.1165
چکیده

بهداشت و سلامت مواد غذایی دریایی یک نگرانی جهانی است. شیوع مقاومت ضد میکروبی و آلودگی به فلزات سنگین سبب پیامدهای ناگواری برای سلامت مصرف­کنندگان می­شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی آلودگی به اشرشیاکلای و مقاومت آنتی‌بیوتیکی جدایه­ها و تعیین سرب و کادمیوم در میگوهای پرورشی و آزاد عرضه­شده در بندرعباس است. 60 نمونه میگو پرورشی و دریایی از بازار بندرعباس در بهار تا پائیز 1403 نمونه­گیری و به آزمایشگاه انتقال داده شد. از روش کشت خطی برای جداسازی اشرشیاکلای، تعیین مقاومت آنتی­بیوتیک از روش Disk Diffusion و از دستگاه جذب اتمی برای تعیین فلزات سنگین استفاده شد. نتایج بررسی آلودگی میکروبی در میگوهای پرورشی و دریایی نشان داد از مجموع 60 نمونه میگو، 9 نمونه به اشرشیاکلای آلوده بود. به این ترتیب میزان آلودگی به اشرشیاکلای در میگوهای دریایی 7 نمونه (66/11 درصد) و میگوهای پرورشی 2 نمونه (33/3 درصد) بود و بیشترین مقاومت آنتی­بیوتیکی مربوط به سولفامتاکسازول (100 درصد) و تتراسایکلین (88/88 درصد) و کمترین مقاومت مربوط به ایمی­­پنم (0) بود. نتایج ارزیابی فلزات سنگین نشان داد میزان آلودگی در میگوهای دریایی نسبت به سرب و کادمیوم فراتر از نمونه­های پرورشی است. نتایج ما نشان داد که میگوهای دریایی و پرورشی از منابع آلودگی به اشرشیاکلای هستند و از لحاظ فلزات سنگین باید نسبت به آزادسازی فضلاب کارخانه­های صنعتی و دیگر منابع آلودگی تصمیمات سختگیرانه­ای اتخاذ شود.