ارزیابی درصدِ ابرپوش در ایران با استفاده از دادههای سنجندۀ مودیس تررا (مطالعۀ موردی: سال 2007 میلادی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقلیم شناسی، دانشکدة علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان
2 دانشیار اقلیم شناسی، دانشکدة علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jphgr.2018.210844.1006893چکیده
هدف از این پژوهش ارزیابی مقدار درصدِ ابرپوش در ایران است. درصدِ ابرپوش یکی از پارامترهای مهم اقلیمی و هواشناسی است که بیانگر میزان ابرناکی است. برای دستیابی به هدف، از پارامتر درصدِ ابرپوش فرآوردة ابر سنجندة مودیس ماهوارة تررا استفاده شده است و نتایج آن شامل توزیع مکانی، میانگین فصلی و سالانة ابرناکی در کشور است. یافتههای این پژوهش نشان داد که بیشینة سالانة توزیع مکانی ابرناکی در سواحل دریای خزر و کمینة آن در جنوب شرق کشور دیده میشود. در مقیاس فصلی، بیشینة ابرناکی در بیشتر فصول در سواحل جنوبی دریای خزر دیده میشود؛ اما در فصل زمستان بر روی مناطق کوهستانی رشتهکوه البرز و شمال غرب کشور است و کمینة فصلی آن در بیشتر فصول در مناطق جنوب و جنوب شرقی کشور دیده میشود؛ اما در فصل تابستان در مناطق غربی و شرقی کشور دیده میشود. میانگین ابرناکی سالانة کل کشور 5/27 درصد است که در هنگام صبح و عصر بهترتیب 3/25 درصد و 7/29 درصد است. در مقیاس فصلی، بیشترین و کمترین مقدار ابرناکی بهترتیب در فصل زمستان (1/46 درصد) و تابستان (9/9 درصد) رخ میدهد. در مجموع، در مقیاس فصلی و سالانه، تغییرات مکانی و زمانی ابرناکی در کشور ناهمگن است.