پیشبینی رفتار اخلاقی کارکنان مدارس ابتدایی براساس ویژگیهای شخصیتی و با نقش واسطهای هوش معنوی
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30473/jpsy.2023.65436.1018چکیده
هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه ویژگیهای شخصیتی و رفتار اخلاقی کارکنان با نقش واسطهای هوش معنوی بوده است. تمامی معلمان و مدیران آموزش ابتدایی بندر ماهشهر جامعه آماری این پژوهش را تشکیل میدهند. نمونه آماری براساس فرمول کوکران به تعداد 384 نفر و به روش تصادفی ساده انتخاب شد. برای جمعآوری دادههای میدانی از پرسشنامه ویژگیهای شخصیتی نئو (1992)، پرسشنامه هوش معنوی کینگ (2008) و سه پرسشنامه رفتار اخلاقی کاردی (2004) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روش تحلیل مسیر انجام شده است. یافتههای پژوهش نشان داد که از میان ابعاد ویژگیهای شخصیتی، برونگرایی توافقپذیری بیشترین اثر مستقیم با ضریب 23/0درسطح معناداری 01/0 را بر روی بسط حالت هوشیاری هوش معنوی دارد، از میان ابعاد هوش معنوی، آگاهی متعالی بیشترین اثر مستقیم با ضریب 34/0 در سطح معناداری 01/0 را بر روی رفتار اخلاقی دارد. همه ابعاد ویژگیهای شخصیتی با واسطهگری هوش معنوی بر رفتار اخلاقی اثر غیر مستقیم معنادار داشته و از میان ابعاد متغیر ویژگیهای شخصیتی، تجربهگرایی بیشترین اثر غیرمستقیم با ضریب 31/0 در سطح معناداری 01/0 را بر روی رفتار اخلاقی دارد. بنابراین هوش معنوی نقش واسطهگری مؤثری در روابط بین ویژگیهای شخصیتی و رفتار اخلاقی کارکنان ایفا میکند.