ارزیابی اولتراسونوگرافیک نسبت ابعاد بیضه به قطر آئورت شکمی به عنوان معیاری برای تخمین سایز بیضه در سگ‌های سالم

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد

2 گروه علوم درمانگاهی و پیشگیری از بیماریهای دامی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ایران.

3 گروه علوم درمانگاهی و پیشگیری از بیماریهای دامی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

4 گروه علوم درمانگاهی و پیشگیری از بیماریهای دامی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ایران.

doi
10.22075/jvlr.2025.36198.1143
چکیده

در این مطالعه تعداد 30 قلاده سگ بومی بالغ نر از نظر بالینی سالم با وزن  18 تا 63 کیلوگرم و سن 12 تا 60 ماه مورد بررسی قرار گرفتند. تایید سلامتی پس از انجام معاینه بالینی، اولتراسونوگرافی و آزمایش­های ­خون­شناسی صورت گرفت. اولتراسونوگرافی بدون استفاده از آرام­بخشی یا بیهوشی، با استفاده از ترانسدیوسر خطی 10 مگاهرتز انجام شد. طول، ارتفاع و عرض بیضه و همچنین بیشترین قطر آئورت شکمی در خلف محل جدا شدن شریان circumflex iliac Deep در مقطع طولی اندازه­گیری شدند و حجم بیضه­های راست و چپ محاسبه شد. هیچ ارتباط معنی­داری بین ابعاد و حجم بیضه و همچنین نسبت بین ابعاد و حجم بیضه به قطر آئورت در مقایسه با سن و وزن یافت نشد. ضریب تغییرات محاسبه شده در نسبت ابعاد به قطر آئورت درصد بالاتری را نسبت به ابعاد بیضه نشان داد. تفاوت معنی­داری بین اندازه­گیری­های بیضه راست و چپ مشاهده نشد. ارتقاع بیضه در نمای عرضی مقادیر بیشتری را نسبت به نمای طولی نشان داد. محدوده طبیعی هر یک از شاخص ها توسط روش روبوست آنالیز شد. در نتیجه­، با توجه به ضریب تغییرات محاسبه شده، ارزیابی اندازه بیضه به تنهایی بهتر از نسبت ابعاد بیضه به قطر آئورت در بررسی اولتراسونوگرافی می­باشد.