ارزیابی اولتراسونوگرافیک نسبت ابعاد بیضه به قطر آئورت شکمی به عنوان معیاری برای تخمین سایز بیضه در سگهای سالم
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد
2 گروه علوم درمانگاهی و پیشگیری از بیماریهای دامی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ایران.
3 گروه علوم درمانگاهی و پیشگیری از بیماریهای دامی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
4 گروه علوم درمانگاهی و پیشگیری از بیماریهای دامی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ایران.
doi
10.22075/jvlr.2025.36198.1143چکیده
در این مطالعه تعداد 30 قلاده سگ بومی بالغ نر از نظر بالینی سالم با وزن 18 تا 63 کیلوگرم و سن 12 تا 60 ماه مورد بررسی قرار گرفتند. تایید سلامتی پس از انجام معاینه بالینی، اولتراسونوگرافی و آزمایشهای خونشناسی صورت گرفت. اولتراسونوگرافی بدون استفاده از آرامبخشی یا بیهوشی، با استفاده از ترانسدیوسر خطی 10 مگاهرتز انجام شد. طول، ارتفاع و عرض بیضه و همچنین بیشترین قطر آئورت شکمی در خلف محل جدا شدن شریان circumflex iliac Deep در مقطع طولی اندازهگیری شدند و حجم بیضههای راست و چپ محاسبه شد. هیچ ارتباط معنیداری بین ابعاد و حجم بیضه و همچنین نسبت بین ابعاد و حجم بیضه به قطر آئورت در مقایسه با سن و وزن یافت نشد. ضریب تغییرات محاسبه شده در نسبت ابعاد به قطر آئورت درصد بالاتری را نسبت به ابعاد بیضه نشان داد. تفاوت معنیداری بین اندازهگیریهای بیضه راست و چپ مشاهده نشد. ارتقاع بیضه در نمای عرضی مقادیر بیشتری را نسبت به نمای طولی نشان داد. محدوده طبیعی هر یک از شاخص ها توسط روش روبوست آنالیز شد. در نتیجه، با توجه به ضریب تغییرات محاسبه شده، ارزیابی اندازه بیضه به تنهایی بهتر از نسبت ابعاد بیضه به قطر آئورت در بررسی اولتراسونوگرافی میباشد.