مدلسازی ریاضی و بررسی تاثیر مساحت دم افقی بر وضعیت پایداری بالگرد یک روتور اصلی در پرواز کروز
نویسندگان
1 دینامیک پرواز، دانشکده هوافضا، دانشگاه مالک اشتر، تهران، ایران
2 دینامیک پرواز، دانشکده هوافضا، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
doi
10.22075/jme.2019.16301.1614چکیده
در این مقاله تأثیر ابعاد دم افقی بر بهبود پاسخهای دینامیکی، خواص پایداری و میزان ارتقاء کیفیت و خوشدستی پرواز بالگردهای یک روتور اصلی در پرواز کروز بررسی میشود. این فرایند شامل استخراج مدل دینامیک غیرخطی شش درجه آزادی بر اساس روابط آیرودینامیک خطی و با فرض خطی بودن سرعت القایی روتور و دو درجه آزادی فلپینگ و فدرینگ برای بالگرد متشکل از یک روتور اصلی، روتور دم، دم افقی و عمودی، بدنه و سامانه پیشرانش است. استخراج مشتقات پایداری و کنترل بالگرد در شرایط تریم و بررسی تأثیر تغییر مساحت دم افقی بر پایداری بالگرد در پرواز کروز بیانگر روند مطالعات در مقاله حاضر است. نتایج حاصل نشان میدهد که افزایش مساحت دم افقی بالگرد تاثیر قابل ملاحظهای بر شرایط تریم بالگرد مورد تحقیق ندارد، و نیازی به محاسبه شرایط تریم برای مقادیر مختلف مساحت دم افقی نیست. همچنین نتایج نشان میدهد که تغییر سایز دم افقی باعث بهبود پایداری طولی میشود، و با افزایش مساحت دم افقی تا سه برابر مقدار اولیه، قطبهای سیستم حلقه باز به ناحیه پایدار منتقل میشود و الزامات استاندارد (ADS-33E) برای پرواز در سطح یک پروازی که فراجهش کمتر از 30 درصد و زمان نشست کمتر از 5 ثانیه را اجابت میکند.