پیشبینی فرسودگی روانشناختی معلمان براساس کیفیت زندگی و درگیری شغلی در دوران پاندمی کرونا در شهرستان مرودشت
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران.ایران
doi
10.30473/jpsy.2022.9244چکیده
هدف پژوهش حاضر پیشبینی فرسودگی روانشناختی معلمان براساس کیفیت زندگی و درگیری شغلی در دوران پاندمی کرونا در شهرستان مرودشت است. روش تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دبیران شاغل در مدارس شهرستان مرودشت است که تعداد آنها بالغ بر 750 نفر در سال تحصیلی 1400-1399 بود. برای تعیین حجم نمونه بر اساس حجم جامعه و با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده بر اساس جدول مورگان تعداد 256 معلم به عنوان نمونه انتخاب و پرسشنامهها در بین این افراد به صورت مجازی توزیع گردید. ابزار جمعآوری دادهها شامل سه پرسشنامه خستگی اسمتس (1996)، درگیری شغلی کانونگو (1982) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1998) استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات، از روشهای آماری در سطح آمار توصیفی و استنباطی در محیط نرمافزار Spss استفاده شد. در همین راستا در سطح آمار توصیفی از (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد) و در سطح آمار استنباطی از آزمون رگرسیون چندگانه استفاده گردید. نتایج نشان داد که کیفیت زندگی و درگیری شغلی قادر به پیشبینی فرسودگی روانشناختی هستند؛ تمامی ابعاد کیفیت زندگی قادر به پیشبینی فرسودگی روانشناختی هستند؛ در بین ابعاد کیفیت زندگی، محیط زندگی مهمترین پیشبینی کننده فرسودگی روانشناختی است؛ تمامی ابعاد درگیری شغلی قادر به پیشبینی فرسودگی روانشناختی هستند؛ در بین ابعاد درگیری شغلی، وفاداری مهمترین پیشبینی کننده فرسودگی روانشناختی است.
