بررسی رابطۀ رضایتمندی شغلی با کیفیت زندگی زناشویی و نقش الگوهای مرجع در این ارتباط، در کارکنان شاغل در شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب
نویسندگان
1 گروه روانشناسی مثبت گرا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30473/jpsy.2022.9245چکیده
هدف از تحقیق حاضر بررسی رابطۀ سه عامل رضایتمندی شغلی، رضایتمندی زناشویی و الگوهای مرجع با یکدیگر در کارکنان متأهل شاغل در ستاد شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب است. روش این پژوهش از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل همه شاغلین زن و مرد متأهل در شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب در سال 1401 است. حجم نمونه 89 نفر است که به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامههای مرتبط با موضوع پژوهش است که بهصورت چاپ شده در اختیار کارکنان قرار گرفت و روش آماری مورد استفاده، روش رگرسیون با استفاده از نرمافزار SPSS است. روش و ابزار گردآوری اطلاعات، استفاده از روش میدانی و ابزار پرسشنامه است. قلمرو موضوعی، قلمرو مکانی و زمانی به ترتیب عبارتند از همه کارکنان متأهل شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب واقع در شهرستان اهواز در بهار سال 1401. همچنین جامعه مورد مطالعه، تمام شاغلین زن و مرد متأهل شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و حجم نمونه، 89 نفر است. نتایج این پژوهش نشان دهنده این است که بین سه متغیر رضایتمندی شغلی، رضایتمندی زناشویی و الگوهای مرجع رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد. بدین صورت که شاغلین متأهلی که رضایتمندی شغلی دارند و الگوهای مرجع را نیز مد نظر قرار میدهند از زندگی زناشویی خود هم رضایت دارند و از سوی دیگر شاغلین متأهلی که رضایتمندی زناشویی دارند و در زندگی خود الگوهای مرجع را مد نظر دارند در شغل خود نیز موفق و راضی هستند.