بررسی میزان فراوانی ضایعات هیستوپاتولوژیک انگلی کبد در دام های کشتار شده در کشتارگاه‌ شهرستان‌ شوشتر

نویسندگان

1 انتهای کمربندی کرم نسب- خیابان دانشگاه- دانشگاه آزاد واحد بهبهان- گروه دامپزشکی

2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.

3 گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

doi
10.22075/jvlr.2024.32582.1080
چکیده

انگل‌ها به عنوان عوامل مهمی در ایجاد بیماری‌ها و ضایعات در دام‌ها شناخته شده اند. مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع ضایعات انگلی در کبد دام‌های کشتار شده در کشتارگاه نیمه‌صنعتی شوشتر به روش مقطعی و توصیفی روی 450 رأس دام در سال 1401 انجام شد. نمونه‌ها برای بررسی میکروسکوپی به آزمایشگاه ارسال و با استفاده از روش­های مختلف مانند برش و رنگ آمیزی، شیوع ضایعات انگلی در کبد دام‌ها بررسی شد. شیوع انگل دیکروسلیوم و فاسیولا و کیست هیداتید در دام­های شهرستان شوشتر به ترتیب 4/12، 3/11 و 9/12 درصد برآورد شد. نتایج نشان داد ارتباط آماری معنی داری بین نوع حیوان و احتمال درگیری با انگل دیکروسلیوم و فاسیولا وجود ندارد (05/0<P). در حالی‌که احتمال آلودگی به کیست هیداتید در گوسفندها بیشتر از گاوها و بزها بود (05/0>P). احتمال درگیری با انگل دیکروسلیوم، فاسیولا و کیست هیداتید در دو جنس به لحاظ آماری یکسان بود (05/0<P). به علاوه مشخص شد که احتمال آلودگی به هر سه انگل در حیوانات بیشتر از 2 سال نسبت به حیوانات کمتر از 2 سال بیشتر است (05/0>P). یافته­های بدست آمده نشان می دهد که میزان بروز انگل دیکروسلیوم و فاسیولا و کیست هیداتید در دام­های شهرستان شوشتر قابل توجه است. همچنین میزان بروز کیست هیداتید در گوسفندها بسیار شایعتر از سایر انواع دام بود. ضایعات هیستوپاتولوژیک نفوذ سلول‌های التهابی و تشکیل بافت فیبروز در نمونه‌های کبد مبتلا را نشان می­دهد. بالا رفتن سن یک عامل خطر اصلی در بروز بیماری های انگلی می­باشد. بنابراین ضروری است دامداران با استفاده از استراتژی‌های کنترل و پیشگیری موجب کاهش معنی دار بیماری‎های انگلی در دام ها شوند.