بررسی میزان فراوانی ضایعات هیستوپاتولوژیک انگلی کبد در دام های کشتار شده در کشتارگاه شهرستان شوشتر
نویسندگان
1 انتهای کمربندی کرم نسب- خیابان دانشگاه- دانشگاه آزاد واحد بهبهان- گروه دامپزشکی
2 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
3 گروه دامپزشکی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران
doi
10.22075/jvlr.2024.32582.1080چکیده
انگلها به عنوان عوامل مهمی در ایجاد بیماریها و ضایعات در دامها شناخته شده اند. مطالعه حاضر با هدف بررسی شیوع ضایعات انگلی در کبد دامهای کشتار شده در کشتارگاه نیمهصنعتی شوشتر به روش مقطعی و توصیفی روی 450 رأس دام در سال 1401 انجام شد. نمونهها برای بررسی میکروسکوپی به آزمایشگاه ارسال و با استفاده از روشهای مختلف مانند برش و رنگ آمیزی، شیوع ضایعات انگلی در کبد دامها بررسی شد. شیوع انگل دیکروسلیوم و فاسیولا و کیست هیداتید در دامهای شهرستان شوشتر به ترتیب 4/12، 3/11 و 9/12 درصد برآورد شد. نتایج نشان داد ارتباط آماری معنی داری بین نوع حیوان و احتمال درگیری با انگل دیکروسلیوم و فاسیولا وجود ندارد (05/0<P). در حالیکه احتمال آلودگی به کیست هیداتید در گوسفندها بیشتر از گاوها و بزها بود (05/0>P). احتمال درگیری با انگل دیکروسلیوم، فاسیولا و کیست هیداتید در دو جنس به لحاظ آماری یکسان بود (05/0<P). به علاوه مشخص شد که احتمال آلودگی به هر سه انگل در حیوانات بیشتر از 2 سال نسبت به حیوانات کمتر از 2 سال بیشتر است (05/0>P). یافتههای بدست آمده نشان می دهد که میزان بروز انگل دیکروسلیوم و فاسیولا و کیست هیداتید در دامهای شهرستان شوشتر قابل توجه است. همچنین میزان بروز کیست هیداتید در گوسفندها بسیار شایعتر از سایر انواع دام بود. ضایعات هیستوپاتولوژیک نفوذ سلولهای التهابی و تشکیل بافت فیبروز در نمونههای کبد مبتلا را نشان میدهد. بالا رفتن سن یک عامل خطر اصلی در بروز بیماری های انگلی میباشد. بنابراین ضروری است دامداران با استفاده از استراتژیهای کنترل و پیشگیری موجب کاهش معنی دار بیماریهای انگلی در دام ها شوند.