هستی‌شناسی سینمای مستندنمایی؛ ارائه رویکرد تازه در تحلیل سینمای مستندنما بر اساس نظریات آلن بدیو (بررسی موردی چهار فیلم شاخص در سینمای جهان)

نویسندگان

1 کارشناس ارشد سینما، گروه سینما و انیمیشن، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران.

2 استادیار گروه سینما و انیمیشن، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران.

doi
10.22059/jfadram.2023.356827.615741
چکیده

            در این مقاله سعی شده با مطالعه نظریات معاصر و بررسی و جمع­بندی آن، رویکردهای نو در سینمای معاصر بررسی و تحلیل شود. نظر به مطالعات پیشین که در این زمینه صورت گرفته، در این مقاله سعی شده تا علاوه بر توصیف این نظریات، زمینه­های شکل­گیری آن، و تمایز آن با رویکردهای اصلی فلسفه معاصر، راه برای ارائه یک رویکرد تحلیل فیلم هستی­شناسانه باز شود و در نهایت چهار فیلم مستندنمایی بر این اساس با رویکردی توصیفی-تحلیلی بررسی شود. ابتدا با بررسی ریشه­های نظری آلن بدیو در میان نظریات اصلی فلسفه معاصر، خاستگاه­ها و تمایزات آن­ها، سعی می­شود یک صورت بندی کلی از فلسفه بدیو بر مبنای مفاهیم کلی هستی­شناسی، ارائه شود؛ سپس مفاهیم و تقابل­های اساسی در نظریه آلن بدیو و چگونگی تولید حقیقت، بررسی شده و قابلیت آن برای ارائه یک رویکرد نظری تحلیل فیلم در حوزه سینما بررسی می­شود. در انتها نیز با بررسی موردی چهار فیلم شاخص در حوزه مستندنمایی، به عنوان یک عرصه نو در سینمای عصر حاضر، به وسیله­ی این رویکرد تحلیلی، یک تحلیل کلی از سینمای مستندنما ارائه می­گردد. نتایج نشان می­دهد که الگوی به دست آمده از نظریات بدیو می­تواند در تحلیل سینمای مستندنمایی به کار گرفته شود و برای توصیف و تحلیل عناصر ساختاری فیلم­ها مؤثر واقع شود.