هستیشناسی سینمای مستندنمایی؛ ارائه رویکرد تازه در تحلیل سینمای مستندنما بر اساس نظریات آلن بدیو (بررسی موردی چهار فیلم شاخص در سینمای جهان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد سینما، گروه سینما و انیمیشن، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران.
2 استادیار گروه سینما و انیمیشن، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران.
doi
10.22059/jfadram.2023.356827.615741چکیده
در این مقاله سعی شده با مطالعه نظریات معاصر و بررسی و جمعبندی آن، رویکردهای نو در سینمای معاصر بررسی و تحلیل شود. نظر به مطالعات پیشین که در این زمینه صورت گرفته، در این مقاله سعی شده تا علاوه بر توصیف این نظریات، زمینههای شکلگیری آن، و تمایز آن با رویکردهای اصلی فلسفه معاصر، راه برای ارائه یک رویکرد تحلیل فیلم هستیشناسانه باز شود و در نهایت چهار فیلم مستندنمایی بر این اساس با رویکردی توصیفی-تحلیلی بررسی شود. ابتدا با بررسی ریشههای نظری آلن بدیو در میان نظریات اصلی فلسفه معاصر، خاستگاهها و تمایزات آنها، سعی میشود یک صورت بندی کلی از فلسفه بدیو بر مبنای مفاهیم کلی هستیشناسی، ارائه شود؛ سپس مفاهیم و تقابلهای اساسی در نظریه آلن بدیو و چگونگی تولید حقیقت، بررسی شده و قابلیت آن برای ارائه یک رویکرد نظری تحلیل فیلم در حوزه سینما بررسی میشود. در انتها نیز با بررسی موردی چهار فیلم شاخص در حوزه مستندنمایی، به عنوان یک عرصه نو در سینمای عصر حاضر، به وسیلهی این رویکرد تحلیلی، یک تحلیل کلی از سینمای مستندنما ارائه میگردد. نتایج نشان میدهد که الگوی به دست آمده از نظریات بدیو میتواند در تحلیل سینمای مستندنمایی به کار گرفته شود و برای توصیف و تحلیل عناصر ساختاری فیلمها مؤثر واقع شود.