تحلیل پایگاه اجتماعی نخبگان قدرت سیاسی: مطالعۀ موردی اعضای هیئت دولت‌های هفتم تا دهم

نویسندگان

1 دانشیار گروه جامعه شناسی دانشگاه تربیت مدرس

2 دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس

3 استاد گروه جامعه شناسی دانشگاه الزهرا

doi
چکیده

موضوع این پژوهش، تحلیل پایگاه اجتماعی نخبگان قدرت سیاسی در دولت هفتم تا دهم است. دستگاه نظری این پژوهش بر تئوری مارکس و بر رویکرد وبری در تحلیل پایگاه اجتماعی استوار است. روش تحقیق، تحلیل تطبیقی-توصیفی با استفاده از داده ­های اسنادی است. واحد مشاهده در این مطالعه اعضای کابینۀ دولت­ های هفتم تا دهم است. تعداد آن‌ها 168 نفر بوده و از رؤسای جمهور، وزیران، معاونان و رؤسای دفتر رئیس­ جمهور تشکیل شده است. یافته ­ها نشان می­ دهد که95.8 درصد اعضای دولت مرد بوده ­اند. میانگین سنی اعضای دولت 48 سال بوده است. خاستگاه سکونتی 86.2 درصد اعضای دولت شهری است. تهران با 20.2 درصد، اصفهان با 13.1 درصد و یزد با 11 درصد در کل دولت­ ها بیشترین سهم از توزیع استانی اعضای دولت را داشته ­اند. به لحاظ پایگاه اکتسابی، 49.7 درصد اعضای دولت­ ها دارای تحصیلات دکتری و 29.9 درصد تحصیلات فوق لیسانس داشته ­اند. داده­ ها همچنین نشان می ­دهد اعضای دولت تجربۀ حضور در سطوح عالیِ مدیریت کشور را در پیشینۀ شغلی خود داشته­ اند. بر اساس داده ­ها، قشر دانشگاهی با 29.8 درصد، نظامی با 25 درصد و روحانی با 18.5 درصد در کابینه حضور داشته­ اند..