تعیین طول بهینه اجرای بتن پلاستیک جهت شروع حفاری مجدد با TBM-مطالعه موردی ایستگاه U7 خط هفت متروی تهران
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
doi
10.22044/tuse.2016.634چکیده
ایستگاه U7 بهعنوان ایستگاه پشتیبان در میانه مسیر قطعه شمالی- جنوبی خط هفت متروی تهران، که با ماشین EPB حفر میشود، قرار دارد. این ایستگاه قبل از رسیدن ماشین حفاری و بهمنظور خدماتدهی به آن احداث شده است. برای جلوگیری از ناپایداری در دهانه خروجی این ایستگاه، در هنگام عبور ماشین حفاری، باید تمهیدات لازم اتخاذ شود. از این رو لازم است سیستم مناسبی برای پایدارسازی این دهانه بهنحوی طراحی شود که از نظر عوامل فنی، ایمن و از نظر عوامل اقتصادی بهصرفه باشد. بنابراین بهسازی زمین با روش جایگزینی خاک با مصالح مقاومتر (بتن پلاستیک) روش مؤثر در رویارویی با مشکلات انتخاب شد. با توجه به پیشرفت کامپیوترها و نرمافزارهای عددی، مدلسازی عددی آغاز حفاری میتواند نقش بسزایی در تعیین خصوصیات کمی و کیفی سیستم پایدارکننده داشته باشد. در این تحقیق طراحی طول بتن پلاستیک با نرمافزار FLAC3D بررسی شده و در نهایت با استفاده از نتایج مدلسازیهای عددی، طول بهینه بتن پلاستیک مورد استفاده جهت به حداقل رساندن جابهجایی در سینهکار و مهار ناپایداری محتمل، چهار متر به دست آمد.