نقش پنج عامل بزرگ شخصیت و سازگاری اجتماعی در پیشبینی تعللورزی آموزشی دانشآموزان
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، گروه روانشناسی، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
چکیده
تعللورزی پدیدهای رفتاری است که به معنای به تأخیر انداختن تکالیف، توصیف شده و موجب ایجاد استرس، احساس گناه و کاهش شدید بازدهی فردی میشود. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش پنج عامل بزرگ شخصیت و سازگاری اجتماعی در تعللورزی دانشآموزان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعة آماری متشکل از همة دانشآموزان مقطع متوسطة شهرستان سلماس بود که براساس فرمول کوکران، 254 نفر با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها، پرسشنامههای تعللورزی آموزشی (PAS)، پنج عامل اصلی شخصیت (BFI)، و سازگاری سینها و سینگ (1993) بهکار گرفته شد.نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد از بین مؤلفههای شخصیت، روانرنجورخویی به صورت مثبت و وظیفهشناسی به صورت منفی تعللورزی را پیشبینی میکند. همچنین، سازگاری اجتماعی نیز به صورت معناداری تعللورزی را تبیین میکند.با توجه به اهمیت ویژگیهای شخصیت و سازگاری اجتماعی در تبیین تعللورزی آموزشی، تقویت سازگاری اجتماعی و تغییر ویژگیهای شخصیت نقشی مهم در رفع تعللورزی آموزشی دارد.
