بررسی رویکرد امام خمینی دربارۀ گسترۀ حبس محکومعلیه تا زمان بلوغ ولی دم صغیر
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق و اندیشه امام خمینی، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری رشته فقه و مبانی حقوق و اندیشه امام خمینی، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه حقوق جزا، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
doi
10.22034/matin.2023.388504.2143چکیده
یکی از شاخههای بحث استیفای قصاص، صغیر بودن ولیدم است و فقیهان دربارهٔ امکان یا عدم امکان استیفای قصاص ولی صغیر اختلافنظر دارند. امام خمینی در زمرهٔ گروه اخیر قرار دارد و معتقد است که در صورت صغیر بودن ولیدم تا زمان بلوغ وی صبر باید کرد تا خود ولیدم تصمیم مقتضی را اتخاذ کند. در این زمینه، پرسش مهمی مطرح میشود: آیا محکومعلیه تا زمان بلوغ، زندانی میشود؟ پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر منابع کتابخانهای، دیدگاههای فقهی و بهطور خاص نظر امام خمینی دربارهٔ این پرسش را بررسی کرده است. یافتهها نشان میدهد که ایشان به لزوم صبر تا زمان بلوغ ولیدم صغیر قائلاند؛ بااینحال، حبس محکومعلیه را نفی کردهاند و در صورت ضرورت، تنها در مواردی که مدتزمان بلوغ کوتاه باشد و خوف فرار محکومعلیه وجود داشته باشد، حبس جایز است.
