بررسی اپیدمیولوژیک بروسلوز دامی در استان لرستان
نویسندگان
1 گروه پاتوبیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان
2 دانشگاه سمنان
3 دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان
4 فارغ التحصیل دکتری حرفه ای دامپزشکی دانشکده دامپزشکی شهید چمران اهواز
doi
10.22075/jvlr.2024.33067.1090چکیده
پیشگیری، کنترل و ریشه کنی بروسلوز در مناطقی که بیماری به صورت اندمیک میباشد نیازمند در اختیار داشتن اطلاعات اپیدمیولوژیک کافی در جهت اعمال سیاست گذاری لازم است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اپیدمیولوژیک بیماری بروسلوز در بین جمعیت نشخوارکنندگان استان لرستان انجام شد. در این مطالعه توصیفی – مقطعی، کل مطالعات انجام شده مرتبط با بیماری بروسلوز در دامهای استان لرستان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج بدست آمده از این مطالعه نشان میدهد که بیماری بروسلوز در سه گونه نشخوارکننده (شامل گاو، گوسفند و بز) استان لرستان از شیوع بالایی (22%) برخوردار میباشد. بیشترین میزان شیوع بروسلوز در شیرگوسفند، بز و گاو به ترتیب 6/25% ، 5/23% و 3/21% تعیین شد. بروسلا آبورتوس گونه غالب در شیر بدست آمده از نشخوارکنندگان در استان لرستان می باشد. سوش واکسنی Rev.1 به میزان بالایی (5/7%) در شیر گوسفند و بز دفع میشود. به طور کلی شیر غیر پاستوریزه به عنوان یک تهدید علیه بهداشت عمومی در استان لرستان معرفی میگردد، هم چنین انجام مطالعات گستردهتر و اصلاح روشهای موجود در کنترل و ریشهکنی بیماری بروسلوز بایستی صورت گیرد.