بررسی اپیدمیولوژیک بروسلوز دامی در استان لرستان

نویسندگان

1 گروه پاتوبیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان

2 دانشگاه سمنان

3 دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان

4 فارغ التحصیل دکتری حرفه ای دامپزشکی دانشکده دامپزشکی شهید چمران اهواز

doi
10.22075/jvlr.2024.33067.1090
چکیده

پیشگیری، کنترل و ریشه کنی بروسلوز در مناطقی که بیماری به صورت اندمیک می­باشد نیازمند در اختیار داشتن اطلاعات اپیدمیولوژیک کافی در جهت اعمال سیاست گذاری­ لازم است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اپیدمیولوژیک بیماری بروسلوز در بین جمعیت نشخوارکنندگان استان لرستان انجام شد. در این مطالعه توصیفی – مقطعی، کل مطالعات انجام شده مرتبط با بیماری بروسلوز در دام­های استان لرستان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج بدست آمده از این مطالعه نشان می­دهد که بیماری بروسلوز در سه گونه نشخوارکننده (شامل گاو، گوسفند و بز) استان لرستان از شیوع بالایی (22%) برخوردار می­باشد. بیشترین میزان شیوع بروسلوز در شیرگوسفند، بز و گاو به ترتیب 6/25% ، 5/23% و 3/21% تعیین شد. بروسلا آبورتوس گونه غالب در شیر بدست آمده از نشخوارکنندگان در استان لرستان می باشد. سوش واکسنی Rev.1 به میزان بالایی (5/7%) در شیر گوسفند و بز دفع می­شود. به طور کلی شیر غیر پاستوریزه به عنوان یک تهدید علیه بهداشت عمومی در استان لرستان معرفی می­گردد، هم چنین انجام مطالعات گسترده­تر و اصلاح روش­های موجود در کنترل و ریشه­کنی بیماری بروسلوز بایستی صورت گیرد.