تحلیلی بر دگرگونیهای نگرشی در ایران: تداوم و تحول در گرایشهای سیاسی
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده امام علی (ع)، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی، تهران، ایران
2 استادیار، موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/matin.2023.423741.2217چکیده
جایگاه مسئله هویت در گفتمان انقلاب اسلامی اساسی است؛ زیرا نظام معنایی آن حول محور برساخت هویت انقلابی و اسلامی و گرایشهای سیاسی شکلگرفته است. اهمیت این مسئله در دورۀ کنونی به دلیل ستیزههای علیه این هویت و تلاش برای تهی کردن هویت ایرانیان از اسلامخواهی افزونتر شده است. ازاینرو، حفظ و بازتولید این هویت در میان نسل جوان باید دغدغه سیاستگذاران باشد. این مقاله با استناد به پیمایش ارزشها و نگرشهای ایرانیان (۱۴۰۲-۱۳۹۵)، به تحلیل هویت انقلابی و ترجیحات سیاسی ایرانیان، بهویژه جوانان، میپردازد.یافتهها نشان میدهد هویت انقلابی، بهویژه در میان جوانان، در برخی مقولات کلیدی با کاهش مواجه شده، اما کماکان در وضعیتی قابلقبول قرار دارد. بااینحال، ترجیحات ایدئولوژیک پاسخدهندگان حاکی از نارضایتی گسترده از وضع موجود است؛ بهطوریکه ۵۷.۶ درصد کل پاسخدهندگان و سهم بیشتری از جوانان، وضعیت کشور را نیازمند اصلاح یا تغییر اساسی میدانند. این امر نشاندهندۀ تمایل به سمت ترجیحات رادیکالتر است.این روند، هشدار موریس دورژه دربارۀ پیامدهای گسست مردم از ایدئولوژی انقلابی، مانند بحران مشروعیت را یادآور میشود؛ بنابراین، لازم است مسئولان از طریق گفتمانسازی، فراهمآوری فضای باز اجتماعی و سیاسی و توجه به خواستهای اصلاحطلبانه و رادیکال، به تحکیم پایههای انقلاب و پرهیز از قطبیسازیهای بیثمر بپردازند.