رسانه سینما پیوستاری سیال و دوگانه باور
نویسندگان
1 دکتری پژوهش هنر، گروه مطالعات عالی هنر، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jfadram.2022.343315.615673چکیده
سینما هنری است که شکلگیری، پیوستگی و پویاییاش وابسته به تماشاگری است که بطور مداوم با جامعه پیرامونش ارتباطی زنده و لحظهایی دارد. بیننده گاه در طلب غوطهور شدن در خیال خود و گریز از واقعیتهای اجتماعی و گاه برای درک و رویت امور واقعی ندیده به تماشای گونههای فیلم مینشیند. ارتباط دو طرفه سینما وابسته به تغییرات دایم محیطی است که تکنولوژی، ایدئولوژی و سواد رسانهایی بر آن تاثیرگذار است. از این روی سینما در گذر تاریخی تبدیل به رسانهایی پر از جهش و پویا شده است. این پژوهش با هدفی بنیادین صورت گرفته و مسئله اصلی آن امکان سنجی حضور و تعامل مخاطب در جهان سیال فیلمیک و سینماتیک سینما میباشد. روش تحقیق تحلیل محتوا و بر اساس جمع آوری اطلاعات از منابع کتابخانهای و آرشیوهای صوتی و تصویری و مصاحبه میباشد. نتیجه حاصله نشان از آن دارد که تماشاگر متاثر از عواملی همچون همذاتپنداری، باورپذیری و لذت که در هر دوره دارای ویژگی خاص و متاثر از بافت فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و غیره میباشد، خواسته یا ناخواسته خود را در جهان فیلم قرارداده و سعی دارد حضورش را به روابطی تعاملی و آگاهانهتر تبدیل نماید.
