جایگاه حفظ و حراست از تمامیت سرزمینی کشور در فقه و نظام حقوقی ایران با تأکید بر نظر امام خمینی (ره)

نویسندگان

1 دانشیارگروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیارگروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22034/matin.2024.423039.2214
چکیده

امروزه، حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور‎ها به‎عنوان یک اصل در حقوق بین‌الملل موردتوجه و تأکید قرارگرفته است. حقوق بین‌الملل و کنوانسیون‌های جهانی به همراه قوانین اساسی کشور‌ها همه بر اصل «احترام به تمامیت ارضی» تأکید می‌کنند؛ بااین‌حال تکثر قومی و مذهبی در اغلب کشور‌های جهان و همچنین نقش محوری «سرزمین» در تجمیع و تولید قدرت در جهان امروز، «تمامیت سرزمینی» کشور‌ها را با چالش‌های درونی و بیرونی متعددی مواجه می‌کند؛ کشور ایران نیز باوجود گسل‌های قومی و مذهبی از این امر مستثنا نیست. این تحقیق کوشیده تا با بهره‌گیری از روش توصیفی-تحلیلی، جایگاه حراست از تمامیت سرزمینی کشور را در فقه و نظام حقوقی ایران خصوصاً با تکیه‌بر نظرات امام خمینی به‌عنوان معمار و رهبر بزرگ انقلاب اسلامی موردبررسی قرار دهد. بر این اساس امام خمینی تمامیت سرزمینی را به‌عنوان یک اصل اسلامی و ملی پذیرفته و اساساً حراست از سرزمین اسلامی یکی از دلایل تشکیل حکومت ایشان بوده است.