بررسی اثر ترمیم در رفتار مکانیکی بستر آسفالت هوشمند و تغییرشکل دائمی ناشی از بارگذاری حرکتی بر روی آن در قالب تحلیل اجزاء محدود
نویسندگان
1 دانشیار، مهندسی مکانیک، دانشگاه تهران، تهران
2 کارشناسی ارشد، مهندسی مکانیک-طراحی کاربردی، دانشگاه تهران
3 کارشناسی ارشد، مهندسی مکانیک-طراحی کاربردی، دانشگاه تهران
4 دکتری، مکانیک جامدات، دانشگاه تهران
doi
10.22075/jme.2018.14687.1454چکیده
پلیمرهای خودترمیم دستهای از مواد هوشمند میباشند که بدلیل توانایی منحصر بفرد خود مورد توجه بسیاری از محققان قرار گرفتهاند. این مواد دارای قابلیت ترمیم بخشی از آسیب وارد شده به آنها بدون نیاز به شناسایی محل آسیب میباشند. جهت مطالعه رفتار این پلیمرها حین اعمال بارگذاری، یک مدل سازگار ترمودینامیکی برای پیشبینی پاسخ مکانیکی آنها در نظر گرفته شده است. بدین منظور مدل ساختاری استفاده شده را به صورت ضمنی گسستهسازی زمانی کرده تا در قالب زیربرنامه UMAT در نرمافزار اجزا محدود ABAQUS مورد تحلیل قرار گیرد. دراین گسستهسازی از روش نیوتون-رافسون برای بروز کردن متفیرهای داخلی مانند مؤلفههای کرنش ویسکوپلاستیک استفاده شده است. همچنین با توجه به واسنجی پارامترهای مادی مدل توسط نتایج آزمایشگاهی نمونه آسفالتی، به شبیهسازی حرکت وسیله نقلیه بر روی بستر مورد نظر پرداخته شده است. در این پژوهش ضمن ارائه توضیح نحوه تحلیل اجزاء محدود رفتار مکانیکی بستر آسفالت با استفاده از مدل ساختاری و گسستهسازی ضمنی آن، اعتبارسنجی آن با نتایج تجربی موجود نیز انجام گرفته است که این روش، خود راهکاری مناسب جهت اعمال بارگذاریهای مختلف در قالب تحلیل اجزاء محدود و همچنین پیشبینی عمر بسترهای آسفالت خودترمیم میباشد. لذا در این پژوهش مقایسهای میان شبیهسازی بدون اثرگذاری ترمیم و همچنین با اعمال ترمیم جهت مقایسه میزان آسیب و تغییرشکلهای دائمی در بستر انجام گرفته است. از نتایج حاصل از تحلیل اجزاء محدود انجام گرفته میتوان به نقش بسزای ترمیم در عمر بستر اشاره کرد که با اثرگذاری آن میتوان تا 20% بازیابی آسیب را افزایش داد.
