مطالعه ی رابطه ی حداقل دستمزد بر فقر در ایران
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلی سینا
2 کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه بوعلی سینا
doi
چکیده
حداقل دستمزد یکی از متغیرهای مهم سیاستهای بازار کار در سطح جهانی است. زیرا یکی از اهداف مهم اقتصادی–اجتماعی دولتها، حمایت و پیشتبانی از نیروی کار جهت حفظ و ارتقای قدرت خرید و رفاه زندگی و تأمین امنیت شغلی آنان با استفاده از اهرم حمایتی حداقل دستمزد میباشد .به دلیل ارتباط میان حداقل دستمزد و کاهش سطح فقر این سیاست به یکی از ابزار اصلی جهت کاهش فقر در میان اکثر کشورها تبدیل شده است. هدف اصلی این تحقیق بررسی رابطهی حداقل دستمزد بر فقر در اقتصاد ایران میباشد. در این مطالعه برای انجام آزمون همگرایی و تخمین مدل از الگوی خود توضیح با وقفههای گسترده (ARDL) استفاده شده است. برای این منظور، دادههای سری زمانی سالانه اقتصاد ایران طی دورهی 1387-1363 به کار گرفته شده است. طی دوره مورد بررسی یافتههای پژوهش نشان میدهد که رابطه میان حداقل دستمزد و نرخ فقر منفی و معنیدار میباشد. میتوان نتیجه گرفت که دولت با افزایش حداقل دستمزد، ضمن حفظ قدرت خرید کارگران در شرایط تورمی، نرخ فقر را به طور معنی داری کاهش دهد.