مطالعه تجربی تاثیر سوپرناتانت پلاکتی خودی(Platelet Supernatant) در التیام زخم سوختگی قرنیه در خرگوش
نویسندگان
1 سمنان
2 دانش آموخته دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار
doi
10.22075/jvlr.2024.32530.1078چکیده
زخم قرنیه یکی از بیمارهای شایع چشم است که در اثر ضربه، مواد شیمیایی و یا برخی عوامل میکروبی اتفاق میافتد. در این مطالعه تاثیر سوپرناتانت پلاکتی بر ترمیم زخم سوختگی قرینه 30 قطعه خرگوش سفید نیوزلندی نر بالغ بررسی شد. بعد از بیهوشی، فیلترهای کاغذی 6 میلیمتری آغشته به سود یک نرمال، به مدت 60 ثانیه در مرکز چشم قرار گرفت. سپس در گروه یک، از سوپرناتانت پلاکتی خودی، در گروه دوم از قطرههای چشمی آتروپین و سیپروفلوکساسین (هر 12 ساعت یکقطره و بهمدت 10 روز) و در گروه سوم، از نرمال سالین استفاده شد. در روزهای پنجم و دهم از هر گروه تعداد 5 خرگوش آسانکشی شده و از محل زخم نمونه گیری شد. پس از تهیه مقاطع میکروسکوپی و رنگآمیزی هماتوکسیلینـائوزین، میزان هیپرپلازی بافت پوششی، تغییرات واکوئولی در اپیتلیوم و میزان التهاب بررسی شد. نتایج هیستوپاتولوژی نشان داد که بین گروه سوپرناتانتپلاکتی با دو گروه دیگر اختلاف معنیدار بود. در حالیکه بین دو گروه درمان شده با آتروپین/سیپروفلوکساسین و کنترل اختلاف معنیداری مشاهده نشد. مشخص گردید، سوپرناتانت پلاکتی به دلیل دارا بودن فاکتورهای رشد مورد نیاز جهت تکثیر، تمایز و رشد سلولهای اپیتلیال لیمبوس باعث بهبود زخم قلیایی قرنیه در مدل حیوانی خرگوش میگردد.