فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بیماری تریکومونیازیس یکی از بیماری های عفونی شایع، در پرندگان است که عامل ایجاد کننده آن تک یاخته تاژک‌دار تریکوموناس گالینه می باشد. علائم بیماری گوناگون است و شامل بی‌اشتهایی، اسهال، سختی بلع، پلاک‌های چرکی و بوی بد و ترش در داخل محوطه دهانی-حلقی می باشد. تشخیص مرسوم، براساس تهیه گسترش مرطوب و بررسی آن زیر میکروسکوپ می باشد. این مطالعه توصیفی-تحلیلی است. از آنجا که تاکنون مطالعه ای جهت مقایسه روش گسترش مرطوب و PCR در تشخیص تریکومونیازیس در شهر تهران انجام نشده بود، در این مطالعه بر آن شدیم تا با استفاده از روش مولکولی PCR و بر اساس تکثیر ژن ITS1/5.8S/ITS2 تریکوموناس گالینه، صحت، ویژگی و حساسیت آن را با روش گسترش مرطوب مقایسه کنیم. از 60 کبوتر مراجعه کننده به درمانگاه های شهر تهران، از محوطه دهانی و چینه دان آن ها 2 نمونه با استفاده از سواپ استریل گرفته شد. از یک نمونه به سرعت گسترش مرطوب تهیه شد و زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار گرفت. نمونه دیگر نیز برای آزمایش PCR مورد استفاده قرار گرفت. با روش گسترش مرطوب 40 درصد (24 نمونه) و با روش PCR، 85 درصد موارد (51 نمونه) مثبت بودند. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و با سطح اطمینان 95 درصد اختلاف معنی داری میان نتایج گسترش مرطوب وPCR  در تشخیص تریکومونیازیس وجود دارد. بنابراین روش گسترش مرطوب در مقایسه با PCR، از "ویژگی" مناسبی در تشخیص تریکومونیازیس برخوردار است، در حالی که "حساسیت" و "صحت" پایینی در تشخیص تریکومونیازیس دارد.