تاثیرگذاری نظریهی بازی درونی موسیقی بر مهارتهای ذهنی در اجرا مطالعه موردی :دانشجویان سال آخر کارشناسی رشتهی نوازندگی موسیقی جهانی در دانشگاه تهران
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه موسیقی، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 کارشناس موسیقی، گروه موسیقی، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jfadram.2022.340807.615658چکیده
یکی از مهمترین دغدغههای نوازندگان در جهان، کنترل اضطراب اجرا و عدم افت مهارت نوازندگی در صحنه به دلیل وجود فشارهای ذهنی و مداخلهی درونی است. روشهای درمانی مختلفی برای درمان و کنترل اضطراب اجرا تا به حال شناخته و مورد مطالعه قرار گرفتهاند. در ایران اما به ندرت به این مسئله پرداخته شده است و جای خالی تحقیقی میدانی و کاربردی در جامعه آماری موسیقی ایران دیده میشود. هدف از این پژوهش میدانی با رویکرد تـحلیلی-کاربردی، این است که با مطالعه، آنالیز و آزمایش یکی از نظریههای شناخت و کنترل اضطراب اجرا به نام «بازی درونی موسیقی» و همچنین با جمعآوری داده از آن با شرکت ده دانشجوی سال آخر مقطع کارشناسی، میزان تاثیرگذاری مهارتهای ذهنی در کنترل مداخلهی درونی و اضطراب اجرا و دستیابی به اجرای موفق مورد مطالعه قرار گیرد. این تحقیق به دلیل ابراز نگرانی دانشجویان از اجرای عملی پایاننامهی خود در دوران همهگیری کرونا و عدم امکان اجرای زنده به مدت یک سال و نیم صورت گرفت. مطالعهی بینارشتهای و میدانی پیش رو نشان میدهد که استفاده از مهارتهای ذهنی تاثیر بهسزایی در افزایش تواناییهای فیزیکی و بهبود کیفیت اجرایی نوازندگان، کاهش پیشآمد ترس و اضطراب از اجرا و همچنین تسلط بیشتر در کنترل استرس دارد.